50,000 unstoppable watts – Έχω ήδη μαλλί σαν του Neil Fallon, από σήμερα αφήνω και γενειάδα

Εντάξει, ποιός το περίμενε; Έρχονται οι Clutch, τέλη Ιουλίου, στην θανατερά ζεστή Αθήνα και ενώ είναι όνομα που θέλουμε να δούμε, η προπώληση των 350 περίπου εισιτηρίων φαίνεται φυσιολογική. Δεν είχα την ίδια γνώμη όταν πήγα στο ταμείο κατά τις 9.30 και πήρα το εισιτήριο 846. Πανηγυρικό sold out λοιπόν, γεγονός που μας κάνει να χαιρόμαστε κατ’αρχήν, αλλά βιώνουμε τα πάθη του Αγίου Συμεών (δεν ξέρω αν μαρτύρησε στ’ αλήθεια, έτσι το γράφω) με την σοκαριστική ζέστη.
Πέρα από αυτό όμως…έγιναν μεγάλα πράγματα χθες. Μπορώ πολύ εύκολα να φανταστώ το Neil Fallon με μαύρο ράσο και λευκό κολλάρο να κυρήττει το λόγο Του (όχι του Θεού, το δικό του) και όποιος τον έχει δει να τραγουδάει, σίγουρα πιάνει τη σύνδεση, με το εκφραστικό body language του σε κάθε στίχο. Δεν έχω αρκετές τρίχες επάνω μου για να είμαι άξιος να σχολιάσω τη φωνή του (και πιστέψτε με, δεν έχω λίγες) αλλά μου έκανε θετική εντύπωση ότι ενώ είναι το μεγάλο όπλο των Clutch, δεν ακουγόταν πάνω από τίποτα άλλο.
Προσωπικό βίτσιο, αλλά προτιμώ χίλιες φορές τα χορευτικά από τα πιο straight rock κομμάτια τους, οπότε με ηδόνισε πολλλές φορές ότι το μπάσο των Clutch παίζει funk. Απλά και εύκολα. Όποιος έχει διάθεση, ας κατεβάσει τη συλλογή 100% Dynamite της Soul Jazz Records και θα το πιάσει. Μου άρεσε που χρησιμοποίησαν τη δεύτερη κιθάρα για κάποια μακρόσυρτα jams μόνο, τα κομμάτια δεν τη χρειάζονται. Έφτανε το skill του βασικού κιθαρίστα να λιώωωωωωνει τα πετάλια του. Ακόμα και τα βλάχ rock σημεία είχαν τη γοητεία τους (δεν περίμενα να δω Αθηναίο να χορεύει σα redneck – αισχρό θέαμα) και είμαι σίγουρος ότι όλοι ανεξαιρέτως οι 1000 ιδρωμένοι μέχρι αηδίας παρευρισκόμενοι, γούσταραν πολύ.
Δε χρειάζεται να πούμε πολλά, είναι από εκείνα τα live που σου μένουν, σου μένουν, σου μένουν. Θα ήταν αμαρτία σε 45 θρησκείες όμως, να ξεχάσουμε τους υπερβολικά γαμάτους Speedblow. Δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν και τους χάζευα σα χάνος. Το υλικό τους δεν ανακαλύπτει τον τροχό, αλλά είναι παθιάρηδες (καλλιτεχνικά ε;) και ο τραγουδιστής έχει φωνάρα.
All worth it, all worth it…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s