Above Us The Waves – Unleashed. Επιτέλους.

ImageΉταν μια από εκείνες τις πολύ ωραίες Κυριακές. Με υπέροχο καιρό, που τις ξεκινας ήσυχα, τις περνάς ομαλά και τις κλείνεις με μια ωραία έξοδο. Αυτό συνέβη στον περισσότερο κόσμο, γιατί υπήρξαμε και κάποιοι που δεν την περάσαμε ακριβώς έτσι, ήμασταν απασχολημένοι να τσαλαπατήσουμε οικειοθελώς μια από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος και αυτό είναι κάτι που θα μας πονάει για πάντα. Παρόλα αυτά, όταν έπεσε η νύχτα γίναμε όλοι ένα και κλειστήκαμε με κάμποσους άλλους ωραίους τύπους σε ένα σκοτεινό club που έχουμε αγαπήσει.

Αυτό συνέβη επειδή οι Above Us The Waves είχαν προγραμματίσει το release party του πρώτου τους δίσκου για εκείνο το βράδυ (πρέπει να αναφερθεί βέβαια η παγκόσμια πρωτοτυπία του να κάνεις release party χωρίς να υπάρχει διαθέσιμο το cd και όσο και να κατανοούμε τους λόγους υγείας που το επέβαλαν αυτό, το fail παραμένει fail) και το σχέδιο έλεγε ότι θα ακούσουμε όλο το album live και μετά θα ακολουθούσε rock n roll πρόγραμμα από τα decks με φιλοξενούμενους djs μερικούς φιλαράκους.

Και έτσι ακριβώς έγινε. Μαζευτήκαμε 50-60 γνωστοί, το Silver Dollar έχει το σωστό μέγεθος για τόσο κόσμο, οι 5 μουσικοί έπαιξαν για μας τα κομμάτια τους και εμείς χαρήκαμε, χορέψαμε, ήπιαμε και γενικά όλα πήγαν ρολόι. Έχουμε 2 παράγοντες να ευχαριστούμε για αυτό.

Πρώτον, τη μπάντα. Που έχει κάνει τόσες (πολλές) όσες πρόβες χρειάζεται και είναι σε θέση να αποδώσει και την τελευταία λεπτομέρεια του υλικού τους live, χωρις κανένα ζόρι και καμία απώλεια. Φυσικά σε αυτό βοήθησαν και οι πολλές συναυλίες που έχουν δώσει τον τελευταίο καιρό και όπως και να το κάνουμε η άνεση και η αυτοπεποίθηση δεν κρύβονται. Ακούγονταν ωραίοι και φαίνονταν ωραίοι, αεικίνητοι και δυναμικοί, ακριβώς όπως τους αρχειοθέτησε στο χρόνο ο φακός της Nicole E. Αυτό που με  σκλάβωσε εμένα ήταν οι φορές που συντονίστηκαν και οι 5 και συνέβη εκείνο το μαγικό πράγμα που ζητάμε από τη μουσική, να σε κάνει δηλαδή να νιώσεις ότι οι 5 γίνονται 1. Ανεκτίμητο.

Όλοι on top of their game, το διασκέδασαν και το ίδιο κάναμε κι εμείς. Ο καθένας μας με το δικό του τρόπο το κάνει αυτό, φίλε μου frontman. Θυμάμαι μια ιστορία που διηγούταν ο Peter Dolving και είχε να κάνει με κάποια περιοδεία των The Haunted, νομίζω στην Αμερική. Υπήρχε λοιπόν στο κοινό ένας τύπος, που σε όλη τη διάρκεια του live, καθόταν ακίνητος, με κλειστά μάτια και αδιαφορούσε για το τριγύρω του κλωτσομπουνίδι. Όταν του μίλησε ο Dolving μετά το τέλος, του είπε ότι το CSC_0667μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να απορροφά όσο περισσότερο μπορεί τη ζωντανή μουσική, χωρίς παρεμβολές. Οπότε φίλε μου frontman, μη μου λες πότε να τα σπάσω και πότε όχι, δε χρειάζομαι παραίνεση, ξέρω πως λειτουργεί. Μπορεί να προτιμώ να καμαρώσω τη φανταστική σου απόδοση στα καθαρά και στα brutal φωνητικά, που εκείνο το βραδυ ήταν τόσο ρέουσα και απρόσκοπτη που θα κόμπλαρε πολλούς ξένους και διάσημους που κάνουν το ίδιο. Πρέπει να σπρώχνομαι με κάποιον ιδρωμένο και άσχημο άντρα για να το κάνω αυτο;CSC_0668

Παράγοντας δεύτερος, το υλικό. Τα κομμάτια του «Anchors Aweigh» album που τόσο πολύ βασανίστηκε για να βγει, είναι για μένα προσωπικά, βάλσαμο. Όχι ανακάλυψη του τροχού, όλοι ξέρουμε που πέφτει η Σουηδία, αλλά είναι ΤΟΣΟ πολύ αυτό που θέλω να ακούσω και ΤΟΣΟ καλά σαν συνθέσεις, που ξυπνούν τον έρωτα μέσα μου. Είναι αξιομνημόνευτη η  ισορροπία καφρίλας και μελωδίας, η οποία μάλιστα μοιράζεται αριστοτεχνικά σε φωνές και κιθάρες. Ούτε βαράει παραμόρφωση τίγκα και περιμένω το τραλαλα ρεφραίν να σώσει την παρτίδα, ούτε γκαρίζω σα βραχνιασμένος δεινόσαυρος και επειδή έχω μερικές μινόρε δισολίες, υποθέτω ότι είμαι καλυμμένος. Το κάθε ένα από τα 2 στοιχεία αναλαμβάνει την ευθύνη του και τη φέρει εις πέρας. Οι μάγκες είναι ικανοί, παλεύουν όμως για την ομάδα, για τη φανέλα και για τη δόξα (γιατί όχι;) και το ότι είναι η μοναδική μπάντα στη χώρα που παίζει τέτοιου είδους μουσική (πότε έγινε ελιτίστικο passe το ιδίωμα;), μόνο σε όφελος μπορεί να τους βγει.

Στο μικρόκοσμό μου, είναι το μοναδικό album που δεν έχει βγει από το iPod μήνες τώρα και που συνεχίζω να το ακούω με ενθουσιασμό, ενώ έχω αφήσει πίσω μου πολλά άλλα και αν υπήρχε λίστα της χρονιάς σήμερα, δύσκολα θα έπεφτε κάτω από τη θέση 3…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s