31 for 13 – Ο Λεωνίδας Αρβανίτης και η Λίστα Χωρίς Τέλος

1253c_1295972Είμαι κατενθουσιασμένος. Είναι prime time εποχή για λίστες, οι guests είναι πάντα ένα ακαταμάχητο treat για αυτό το blog και μετά από χρόνια αναμονής, συμβαίνει.

Αυτός ο τύπος, που πέρα από ένας από τους πιο αγαπημένους μου φίλους, τυχαίνει να είναι και ένας από τους top 5 γραφιάδες στη χώρα, καταλαμβάνει ένα post με μια extravagant λίστα 31 albums από το 2013 για διάβασμα, μελέτη, repeat και διαφωνίες. Όλοι οι λόγοι για τους οποίους υπάρχουμε δηλαδή, σε ποικιλία και υπερποσότητα, συγκεντρωμένοι τώρα, εδώ.

Δε χρονοτριβώ άλλο, βιάζομαι κι εγώ να βουτήξω…

31 for 13

Guest writer: Λεωνίδας Αρβανίτης

Ο G.R.A.F.I.A.S. γκρινιάζει. Ίσως γι’ αυτό τον αγαπάμε κιόλας όμως. Γιατί η γκρίνια του είναι εποικοδομητική. Σε βάζει στην πρίζα να σκεφτείς. Εγώ πάλι προτιμώ να ενθουσιάζομαι, έστω κι αν μέσα μου ξέρω ότι τα παραλέω. Δεν θέλω όμως ποτέ να χάνω το buzz του ακροατή που ανακαλύπτει κάτι καινούργιο. Και το 2013, παρότι προφανώς δεν είχε το δικό του “Miss Machine”, “The Blackening”, “Crack the Skye”, “Blackwater Park” κοκ., είχε πάρα πολλή μουσική που έμοιαζε καινούργια. Οι μπάντες ψάχτηκαν, μπέρδεψαν τα μπούτια τους, έκαναν πολλή παρέα με εξωσχολικούς. Γι’ αυτό και οι δίσκοι που άκουσα φέτος με προσκαλούν να τους ακούω ξανά και ξανά. Μια και λοιπόν, είστε έτοιμοι για το γιορτινό τραπέζι (αυτό με την τσόχα εννοώ), ακολουθούν οι 31 δίσκοι που μου έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση φέτος.

Και επειδή ως γνωστόν μετά το 31 δεν τραβάς, η λίστα αυτή ΔΕΝ έχει κάποιους δίσκους που άκουσα πολύ φέτος από μπάντες που προσωπικά λατρεύω, αλλά για κάποιο λόγο αισθάνθηκα ότι κάπου σκάλωσε η εξελικτική διαδικασία τους (Chimaira, Evile, Nine Inch Nails, ακόμα και Dillinger Escape Plan). Επίσης ΔΕΝ έχει Avenged Sevenfold (αρκετά deja vu τρώω στην καθημερινότητά μου), Black Sabbath (το άκουσα 3-4 φορές και το τρώει ήδη η σκόνη), Vista Chino (τζούφιοι οι μπάφοι;), ενώ δυστυχώς δεν μπόρεσε να μπει (ενώ θα ήθελα πολύ) το Lucky Funeral (στο επόμενο θα θερίσουν ό,τι έσπειραν).

Σημ.: Η λίστα είναι με αλφαβητική σειρά. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα, ας πάρει το Metal Hammer  του Γενάρη,  για να βρει την επίσημη 20άδα εμού αλλά και πολλών άλλων σεσημασμένων.

alice in chainsALICE IN CHAINS “The Devil Put Dinosaurs Here”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί ο Jerry Cantrell νιώθει την ηλικία του και την περνάει μέσα από τις συνθέσεις, χωρίς να το παίζει τζόβενο, ούτε να το γυρίζει στις παλιοροκιές. Άσε που ο βελούδινος ήχος τους είναι το μουσικό αντίστοιχο του τοίχου που είναι το αντίδοτο του “Jeffrey” (όποιος έχει δει το “Get him to the Greek” θα καταλάβει).

Πάρε και μια απόδειξη

Breath On A Window

 


 

audrey horneAUDREY HORNE “Youngblood”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί ο Toschie (ο τραγουδιστής με τα tattoo) δεν είναι πραγματικός μεταλλάς, δεν ξέρει τα “πρέπει” και τα “true” και αφήνεται να πωρωθεί με το δικό του στυλ, ενώ οι κιθαρίστες πρέπει να ξεκάβλωσαν τόσο που τους φαντάζομαι να παίζουν όλο το δίσκο μπροστά από καθρέφτη παίρνοντας τις πιο άκυρες πόζες. Και βασικά, γιατί γράφουν τραγουδάρες.

Πάρε και μια απόδειξη

Redemption Blues

 

 

beastmilkBEASTMILK “Climax”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί ο Kvohst έχει τρομερό χάρισμα και presence που κάνει ακόμα και τους ταμένους μεταλλάδες να υγραίνουν τα γούνινα σώβρακά τους ακούγοντας   Echo and the Bunnymen. Προσωπικά με κάνει να νιώθω Αγγλία, φοιτητικές βραδιές με χυμένη μπύρα στις μοκέτες, φανατικές αναγνώσεις του ΝΜΕ και αίσθηση ότι η ζωή ξεκινάει τώρα.

Πάρε και μια απόδειξη

Surf the Apocalypse

 

 

carcassCARCASS “Surgical Steel”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί δεν είχαν ακριβώς κάποιο λόγο να κάνουν reunion και η γνήσια εσωτερική τους ανάγκη να βγάλουν το metal από μέσα τους κάνει κρα – ειδικά ο Steer που κάνει το κιθαριστικό παιχνίδι της ζωής τους. Αυτό είναι ακριβώς το είδος metal που θέλω να ακούω στη ζωή μου. Τόσο απλά.

Πάρε και μια απόδειξη

The Granulating Dark Satanic Mills

 

 

circlesCIRCLES “Infinitas”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί είναι ο δίσκος που με καθησύχασε για την επιλογή μου να παρακολουθώ τη σκηνή του djent (ok, οι Αυστραλοί Circles θα σου πουν ότι δεν παίζουν djent αλλά progressive), την ώρα που οι Tesseract μου προσέφεραν μια σχετική παγωμάρα τη φετινή χρονιά.

Πάρε και μια απόδειξη

Radiant

 

 

clutch-earth-rocker-cover-featuredCLUTCH “Earth Rocker”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί επέστρεψαν στη φάση του “Blast Tyrant” τη στιγμή που όλοι είχαμε πιστέψει ότι είχαν επαναπαυτεί στο ώριμο γκρουβάρισμα, ενώ τα κομμάτια του είναι τόσο γαμάτα που έγιναν instant classics σε dt. Εκείνο το βράδυ όλο το Γκάζι τα τραγουδούσε λες και τα γνώριζε από πάντα.

Πάρε και μια απόδειξη

The Face

 

 

cult of lunaCULT OF LUNA “Vertikal”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί παραείναι αγριευτικοί για τους post rock-άδες και παραείναι παράξενοι για αυτούς που καταλαβαίνουν μόνο από ορθόδοξο doom. Αλλά κι αυτή η ιδιοφυής κίνηση να ηχογραφήσουν τα πιατίνια ξέχωρα από τα τύμπανα σε συνδυασμό με τον ήχο των keyboards δίνει αυτό τον παγωμένο τόνο που με γυρίζει πίσω στο λατρεμένο “Closer” των Joy Division. Ασύλληπτης έντασης album.

Πάρε και μια απόδειξη

Vicarious Redemption

 

 

deafheavenDEAFHEAVEN “Sunbather”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί έκαναν τους indie hipsters (ειδικά της Αμερικής) να ηδονιστούν από κιθάρες που ματώνουν και ουρλιαχτά που καθηλώνουν. Για μένα αυτό είναι κατάκτηση του metal, όχι υποχώρηση στο αντίπαλο στρατόπεδο. Άσε που οι My Bloody Valentine έβγαλαν δίσκο φέτος μετά από 250.000 χρόνια, αλλά εγώ άκουγα αυτό.

Πάρε και μια απόδειξη

Vertigo

 

 

deicideDEICIDE “In the Minds of Evil”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί ο Benton βγάζει ένα τόσο “στα αρχίδια μου όλα” πνεύμα ακόμα και τώρα, ο νέος κιθαρίστας Kevin Quirion (Κύριον;;; οι Deicide;;;) δίνει τρελό χρώμα στα leads απογειώνοντας τα death metal στροφιλίκια, ενώ o ήχος είναι απίστευτα compact (kudos στον παραγωγό Jason Suedof). Τι, έβγαλαν κι οι Black Dahlia Murder δίσκο φέτος; Λέτε να ΄ναι τυχαίο που το ξέχασα;

Πάρε και μια απόδειξη

Between the Flesh and the Void

 

 

ghostGHOST “Infestissumam”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί καταφέρνουν πια να γίνεται μεγαλύτερος ντόρος για τις μουσικές επιλογές τους παρά για το ποιοι είναι, σε τι πιστεύουν ή τι ράσα φοράνε. Αλλά κυρίως επειδή είναι απλά εκπληκτικοί songwriters. Θα μπορούσαν να είναι οι Holland-Dozier-Holland του σήμερα αν γούσταραν. Αν και μάλλον προτιμούν να είναι οι Abba.

Πάρε και μια απόδειξη

Ghuleh / Zombie Queen

 

 

hacrideHACRIDE “Back to Where You’ve Never Been”

Γιατί μου αρέσει

Βασικά το ερώτημα είναι γιατί δεν αρέσει τόσο στους άλλους. Ίσως γιατί ενώ θα μπορούσαν να είναι μια full-on progressive μπάντα, δεν θέλουν. Προτιμούν να ακούν το ρυθμό μέσα τους και τελικά να κάνουν το δικό τους (το γαλλικό τους) κι ας μη βρουν πλατύ ακροατήριο.  Δε βαριέσαι, μάλλον είναι το μικρό προσωπικό μου σκάλωμα.

Πάρε και μια απόδειξη

Ghosts of the Modern World

 

 

heart of a cowardHEART OF A COWARD “Severance”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί κάνει μπαμ ότι είναι Άγγλοι. Με την ίδια έννοια που Άγγλοι ήταν οι Raging Speedhorn, οι Fellsilent, οι SikTh (o Justin Hill κάνει και guest φωνητικά εδώ). Μόνο Άγγλοι βρίσκουν με αυτό τον τρόπο τη χρυσή τομή ανάμεσα στις πικρές μελωδίες, τον cocky τσαμπουκά και τα μεσούγκεια riffs.

Το κομμάτι

Distance

 

 

in solitudeIN SOLITUDE “Sister”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί οι κιθαρίστες τους έδεσαν το post punk με το καθαρό heavy metal τόσο αριστοτεχνικά που δεν φαίνονται καν οι ραφές, ενώ ο Pelle Ahman στάζει γοτθικό πάθος λες και είναι η μετενσάρκωση του Λόρδου Βύρωνα. Τελικά ναι, γίνεται να λατρεύεις ταυτόχρονα και τους Bauhaus και τον King Diamond, και να είσαι φυσιολογικός άνθρωπος.

Πάρε και μια απόδειξη

Sister

 

 

intronautINTRONAUT “Habitual Levitations”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί είναι τεμπέλικοι, έως και κάπως νυσταλέοι, γι’ αυτό όμως βαθιά χαλαρωτικοί, ο ήχος η επιτομή αυτού που λέμε “organic” και το jazz μπάσο του Joe Lester απλά υπέροχο. Χωρίς να μοιάζουν ιδιαίτερα, σε φάσεις ήταν το πιο κοντινό υποκατάστατο στη χρόνια στέρηση από Tool.

Πάρε και μια απόδειξη

Harmonomicon

 

 

karnivoolKARNIVOOL “Asymmetry”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί είχε τον καλύτερο ήχο δίσκου μέσα στο 2013 με το μπάσο να προκαλεί τσουνάμι από την Αυστραλία έως εδώ και τη φωνή και τις κιθάρες να λάμπουν σαν κρύσταλλο. Με αυτούς εδώ να βγάζουν τέτοιους δίσκους, μου λείπουν όλο και λιγότερο οι Oceansize.

Πάρε και μια απόδειξη

AM War

 

 

kvelertakKVELERTAK “Meir”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί κατάλαβαν ότι δεν έπρεπε να προσπαθήσουν να ξεπεράσουν το απόλυτα γαμάτο ντεμπούτο τους, αλλά να το ξεζουμίσουν, βάζοντας όμως ένα πρόσθετο συστατικό στη συνταγή: μια μυστήρια “σεβεντίλα” που δίνει στο black’n’punk’n’roll έξτρα ειδικό βάρος. Θα μάθουμε νορβηγικά μ’ αυτούς, μου φαίνεται …

Πάρε και μια απόδειξη

Bruane Brenn

 

 

leprousLEPROUS “Coal”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί σκοτείνιασαν και θεατροποίησαν το prog metal τους, και κατάφεραν να μου σηκώνουν την τρίχα κάγκελο. Η drama queen φωνή του Einar Solberg μοιάζει επιτηδευμένη, όμως δίνει πραγματικό πόνο, ενώ η μπάντα αποδεικνύει ότι ο Ihsahn δεν είναι κανάς βλαμμένος που τους έχει πάντα μαζί του στα live.

Πάρε και μια απόδειξη

The Valley

 

 

monster magnetMONSTER MAGNET “Last Patrol”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί o Dave Wyndorf είναι από τους ελάχιστους που μπορεί να κοπιάρει τόσο τέλεια τον εαυτό του και να ακούγεται εξίσου πειστικός, είτε ως κοκαλιάρης junkie είτε ως βρωμερός χοντρομπαλάς σάτυρος. Η αστάθεια του “Dopes to Infinity” είναι πάλι εδώ, και αποδεικνύει ότι αν έπεσες μία φορά στο καζάνι με το LSD, οι φλασιές θα σε συντροφεύουν πάντα.

Πάρε και μια απόδειξη

End of Time

 

 

oathbreakerOATHBREAKER “Eros/Anteros”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί ό,τι κάνουν αυτοί οι Βέλγοι, το κάνουν με άψογη αισθητική. Καθηλωτικό, ελαφρώς disturbing artwork, κολασμένο black metal riffing, Converge εντάσεις, σωστά post metal απλώματα, και ένα θηλυκό αγρίμι πίσω από το μικρόφωνο που βγάζει από μέσα της όλη την κεντροευρωπαϊκή σκατίλα. Κύριε Γκορόγια, σας ευχαριστώ για το tip.

Πάρε και μια απόδειξη

The Abyss Looks Into Me

 

 

the oceanTHE OCEAN “Pelagial”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί ο Robin Staps είναι τόσο control freak περφεξιονιστής που θα θεωρούσε προσωπική του ήττα να μην πάει το concept των The Ocean ένα βήμα παραπέρα. Ή μάλλον ένα μπλουμ πιο βαθιά. Σα να βυθίζεσαι απολαυστικά και να περνάς σταδιακά από όλες τις βαθμίδες της σύγχρονης metal ιντελιγκέντσιας, ώσπου να πιάσεις πάτο.

Πάρε και μια απόδειξη

Demersal: Cognitive Dissonance

 

 

oranssi pazuzuORANSSI PAZUZU “Valonielu”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί οι τύποι είναι πραγματικά αλλού. Σε έναν κόσμο όπου το blackmetal, η ψυχεδέλεια, το πρωταρχικό industrial και το kraut rock είναι μια μεγάλη κοσμική παρτούζα. Όμως το σημαντικότερο είναι πως το κάνουν να μοιάζει τόσο αβίαστο και λογικό. Θα μάθουμε φινλανδικά μ’ αυτούς, μου φαίνεται…

Πάρε και μια απόδειξη

Valonielu

 

 

protest the heroPROTEST THE HERO “Volition”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί επιτέλους με έβαλαν στο αυθεντικά καναδικό τριπάκι τους. Μπορεί να έχει να κάνει με τις ξεδιάντροπες At The Drive In αναφορές, με τα γυναικεία φωνητικά-βάλσαμο που πετάνε εδώ κι εκεί, ή με το ότι οι συνθέσεις έχουν κάπως σουλουπωθεί. Ή μάλλον, άκυρο το τελευταίο, για τους Protest the Hero μιλάμε. Για περαιτέρω, ανατρέξτε στη φοβερή κριτική του Καραολίδη στο Hammer Δεκεμβρίου.

Πάρε και μια απόδειξη

Drumhead Trial

 

 

queens of the stone ageQUEENS OF THE STONE AGE “…Like Clockwork”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί είναι της ηλικίας μου. Για κάποιο λόγο ταυτίζομαι. Γιατί κατά τ’ άλλα, ο Josh Homme είναι ένας ψωνισμένος μαλάκας, τόσο έξυπνος και χαρισματικός όμως που μπορεί πλέον να παίζει ό,τι γουστάρει και να βγάζει ένα ενιαίο “μεγαλώσαμε, κυριλέψαμε, αλλά αν είναι να μας πάρει από κάτω, θα μας πάρει με στυλ” mood. 10 τραγούδια, το ένα καλύτερο από το άλλο, κι άντε γεια.

Πάρε και μια απόδειξη

I Appear Missing

 

 

shiningSHINING (Nor) “One One One”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί παραμένουν Blackjazz Rebels μέχρι τέλους, κι όμως μπορούν να βγάλουν τον πιο πειραγμένα χορευτικό δίσκο της χρονιάς. Σπαστικά σαξόφωνα, φαζαρισμένα μπάσα, παχιά keyboards, ξελαρυγγιάσματα, τα τραγούδια όμως τα μαθαίνεις απ’ έξω. Μόνο από τους Dodheimsgard στο “Supervillain Outcast” θυμάμαι τέτοιους συνδυασμούς παλαβομάρας και αμεσότητας. Α, και το εξώφυλλο γαμεί.

Πάρε και μια απόδειξη

How Your Story Ends

 

 

stereo animalSTEREO ANIMAL “Neolithic”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί ξέρουν όχι μόνο να ακούν αλλά και να μεταφέρουν σωστά τόσο τον ήχο όσο και το coolness των Helmet, των Prong, των Killing Joke πάνω στο δικό τους στυλ. Στην Ελλάδα δεν τα πολυνιώθουμε αυτά δυστυχώς, γι’ αυτό και οι Σαλονικείς δε μοιάζουν φαβορί για τρελά σουξέ. Δεν πειράζει φιλλαράκι, όσοι το πιάνουμε, το πιάνουμε.

Πάρε και μια απόδειξη

Club Loneliness

 

 

subrosaSUBROSA “More Constant than the Gods”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί πρόκειται περί έπους. Με ένα τρόπο που δεν έχουν ξανακουστεί τα έπη όμως. Βουκολικό, αιθέριο, θηλυκό, βαρύ, μελωδικό, μελαγχολικό, σαφέστατο, αργόσυρτο, folk, doom, post, metal, prog, psych, indie, αλλά το κυριότερο: με 100% δικό του χαρακτήρα. Έρχεται η ώρα που θα λέμε ότι κάτι “μοιάζει με SubRosa”.

Πάρε και μια απόδειξη

The Usher

 

 

terra tenebrosaTERRA TENEBROSA “The Purging”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί είναι ένας μελοποιημένος, γλυκός εφιάλτης. Το ακούς και φαντάζεσαι ότι κάτω από το μεσοαστικό σπίτι σου, κρύβονται τερατώδη όντα που κραυγάζουν σε βοήθεια, και μια νύχτα θα αποφασίσουν να μη σε ξαναφήσουν να κοιμηθείς από τις ενοχές. Ο πιο απόκοσμος δίσκος της χρονιάς μακράν, η κληρονομιά των θεών Breach παραμένει πολύτιμη.

Πάρε και μια απόδειξη

Disintegration

 

 

uncle acid and the deadbeatsUNCLE ACID AND THE DEADBEATS “Mind Control”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί στα αυτιά μου, αυτό είναι μπητλικό stoner metal. Δε με απασχολούν οι occult ορθότητες, οι τύποι αυτοί έχουν τρομερή ικανότητα στο να βρίσκουν πρώτα αυτές τις αγγλικές σαν fish-and-chips μελωδίες και μετά να τις θάβουν κάτω από Sabbath-ικά μπάζα για να μοιάζουν αγνώριστες. Περιμένοντας το live του Απριλίου πώς και πώς…

Πάρε και μια απόδειξη

Poison Apple

 

universe 217UNIVERSE 217 “Never”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί είναι η πρώτη φορά που δεν ξέρω αν προτιμώ να τους βλέπω live ή να τους ακούω σε δίσκο. Επιτέλους, η υπέροχη μυστηριακή doom-αλλά-όχι-ακριβώς-doom-metal ατμόσφαιρα που δημιουργούν ζωντανά δικαιώνεται από ένα δίσκο δουλεμένο στις συνθέσεις, με την Τάνια να γίνεται συνεχώς καλύτερη. Δηλαδή μια από τις κορυφαίες γυναικείες φωνές παγκοσμίως.

Πάρε και μια απόδειξη

Mouth

 

 

voivodVOIVOD “Target Earth”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί έπρεπε κι αυτοί να κάνουν τον σωστό comeback δίσκο, τι δηλαδή στο πηγάδι κατούρησαν; Η επιστροφή του υπερμπάσου του Blacky έδεσε την κατάσταση και ξαναγυρίσαμε νοερά στο 1988, όταν το τεχνικό thrash ήταν το απόλυτο μεταλλάδικο γκουρμέ, χωρίς όμως αυτό που ακούμε να μοιάζει “παλιακό”. Genius ε;

Πάρε και μια απόδειξη

Mechanical Mind

 

 

windhandWINDHAND “Soma”

Γιατί μου αρέσει

Γιατί πάντα υπάρχει αυτός ο δίσκος. Αυτός που ακούς ακριβώς μόλις τελείωσεις την επίσημη 20άδα για να πεις “φτου ρε πούστη, πώς δεν το πήρα χαμπάρι”. Σοβαρό doom, καθαρές μελωδικές κατευθύνσεις, και (θα το έχετε καταλάβει ως τώρα, είναι το κόλλημα της χρονιάς) γυναικεία φωνητικά σαν evil σειρήνες. Τελειώνει και με 30λεπτο κομμάτι (“Boleskine”) που νιώθεις ότι θα μπορούσες να το ακούς για πάντα.

Πάρε και μια απόδειξη

Woodbine

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s