The Slayer gossip – It’s a civil thing, actually

slayer-600-1361567716Υπάρχει πολύς κόσμος που πιστεύει ότι το αγαπημένο μας heavy metal είναι άλλη μια ανταγωνιστική αρένα. Μια εξέδρα ακόμα για να χουλιγκανίσει τις προτιμήσεις του δευτερευόντως και να τραμπουκίσει τον απέναντι πάνω από όλα.

Ξέρεις κάτι; Δεν είναι πάντα έτσι. Μερικές φορές μπορούμε να είμαστε και cool about it.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια universal πρώτη ύλη. Κάποιος που να έχει τέτοιο εκτόπισμα που να τους αφορά όλους αλλά και μια πολύπλευρη υπόσταση ώστε να θρέφει διαφωνίες. Slayer. Fuckin. Για τέτοιο επίπεδο μιλάμε.

Όλα ξεκίνησαν από ένα (οκ, εκτενές το παραδέχομαι) σχόλιο που έκανα στο Bunt.gr σχετικά με τις συνεχείς εχθρικές δηλώσεις εκατέρωθεν που ξεκινούν από το νέο διαζύγιο Dave Lombadro – Slayer, και υπάρχει ολόκληρο εδώ.

Τα περισσότερα σχόλια που πήρε ήταν τα φυσιολογικά, κάπως χιουμοριστικά, κάπως επιφανειακά και γενικά πολύ αναμενόμενα, δεν είναι και κανένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα αν ρωτάτε τη γνώμη μου. Εκτός αν μπαίνει η αληθινή αγάπη στη μέση. Και εκεί έσκασε το σχόλιο – ποταμός, από εκείνα που είναι τόσο σοβαρά και εμπεριστατωμένα, που εύχεσαι όλα όσα παίρνεις να είναι σαν αυτό.

Ο Vic ένιωσε ότι είχε πράγματα να βγάλει από μέσα του και μπορώ να καταλάβω κάθε ένα από αυτά. Έχει επιχειρήματα, έχει άποψη, νιώθει που λέμε βρε παιδάκι μου. Και όντως οι εναπομείναντες Slayer θα ήταν καλό να τα άκουγαν κάπως.

Με το χέρι στην καρδιά, είμαι τυχερός που βγαίνουν τέτοιες συζητήσεις και αν δε διαφωνούσα, θα συμφωνούσα μαζί του 100%.

Χα! Και όπως καταλαβαίνεις φίλε Γιάννη, διαφωνώ και μάλιστα διαφωνώ πολύ. Ιδού γιατί:

1. Ο κόσμος ζει με μια Ιδέα στο κεφάλι του, θεοποιώντας κόσμο. Πάντα είναι καλό να ξέρουμε τι μας γίνεται και να μην αποδίδουμε γαμηστερότητα και αλάθητο εκεί που δεν πρέπει. Πάντα είναι καλό να γνωρίζουμε και την Σκληρή Πραγματικότητα. Εκτός και αν θέλουμε να μείνουμε στο επίπεδο της οπαδάρας, όπου μουσική και άνθρωποι γαμάνε ρε, θεοί, θεοί.

2. Εδώ υπάρχει ροκ ιστορία. Για έναν απλό φίλο των Slayer τα εσωτερικά της μπάντας είναι αδιάφορα, ακούει τους δίσκους, ζει το SLAYEEEEER και αυτό είναι. Όπως όμως υπάρχουν αναρίθμητοι καμμένοι και αναλύουν κάθε πτυχή της ιστορίας των Zeppelin, Beatles, Pink Floyd, του Miles Davis, του Jerry Lee Lewis και του Μότσαρτ, έτσι υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για κάθε πτυχή της ιστορίας και μάλιστα ιδιαίτερα για τις πτυχές της ιστορίας που εξηγούν και ξεκαθαρίζουν ΤΙ ΕΓΙΝΕ με το μουσικό όραμα.

3. Ο Lombardo είναι ένας ντράμερ παγκοσμίου κλάσης και αμοιβόταν για τις live υπηρεσίες του με χίλια δολλάρια. Μπορεί για εσένα και για μένα το μεροκάματο αυτό να είναι μεγάλο αλλά είναι παντελώς προσβλητικό και ξεφτίλα για ένα μέγεθος σαν τον Dave και εκατονταπλασίως ξεφτίλα όταν η «εταιρεία» βγάζει 4,4 μύρια κέρδος. Στα αρχίδια μου θα πεις (εσύ) αλλά έχει μεγάλη σημασία για μένα, να ΞΕΡΩ ότι οι τρεις μισάνθρωποι θεώρησαν ότι ΑΥΤΟΣ ο ντράμερ είναι ένας απλός ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ (και πολύ του είναι) και την ίσια στιγμή το άλλο το μπουλντόγκ δήλωνε ότι «εγώ νόμιζα ότι θα παίζουμε μαζί μέχρι να ψοφήσουμε». Λοιπόν εμένα η υποκρισία με ΕΝΟΧΛΕΙ και αν έχω ευκαιρία να την στηλιτεύσω θα το κάνω.

4. Ο κόσμος ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΛΑ για τους Slayer. Ο μουσικός δημοσιογράφος στον οποίο αναφέρεται ο Zappa, είναι ακριβώς ο μουσικός δημοσιογράφος αλλά και το κοινό (το προσπερνάει ο κόσμος αυτό σε αυτή την δήλωση…) που ευθύνονται που οι Slayer στα 90ς «ΓΑΜΑΝΕ ΡΕ» (με ανέμπνευστα σκατά σαν το Diabolus -δίσκοι μήνα και υψηλές βαθμολογίες – κοτάρες και φανμπόηδες) ενώ μια μπάντα σαν τους Grip Inc είναι στα αζήτητα. Και οι Testament με το γαμημένο ΤΗΕ GATHERING στις αποσκευές τους είχαν 200 νοματαίους κόσμο από κάτω στην μεταλλοπρωτεύουσα της Αθήνας (συγχαρητήρια μας, στην πρώτη τους επίσκεψη). Αυτό είναι απολύτως ενδεικτικό ότι ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι είναι στην ΚΟΣΜΑΡΑ τους.

5. Αβολεψιά. Έτσι πρέπει. Ωραίος ο μύθος, ωραία και η Slayer καύλα αλλά όταν φτάνουμε στο σημείο να τα χώνουμε στον Lombardo κιόλας που τόλμησε να διαμαρτυρηθεί (ο ΑΙΩΝΙΩΣ αδικημένος) σε μια κουβέντα που έκανε σε ένα clinic ως κλάψομούνη και ΑΧΑΡΙΣΤΟ, ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΟΛΩΝ ΤΟΥΣ. Τόσο απλά.

6. Τέλος, κιτρινισμός, γιατί έχουμε μπλέξει τους όρους, είναι να είσαι σκανδαλοθήρας και να προσπαθείς να εκμεταλλευτείς σκάνδαλα για να πουλήσεις. Εδώ μιλάμε για συζήτηση πάνω σε ένα απολύτως υπαρκτό θέμα που τρέχει τώρα και το οποίο εκτός από μια πολύ αποκαλυπτική ματιά στην αλήθεια των Slayer ρίχνει και μια απολύτως αποκαλυπτική ματιά στο πώς δουλεύει η μουσική βιομηχανία.

7. Τέλος, LOMBARDO ρε μουνιά. ΜΟΥΣΙΚΑΡΑ, με πολλά περισσότερα αριστουργήματα στο portfolio του από οποιδήποτε άλλο μέλος των Slayer. Και τώρα που τον ταΐζει δημόσια σκατά η μπάντα του, εμείς είμαστε «αξιοπρεπείς» μουσικοί δημοσιογράφοι και σουφρώνουμε τις μύτες μας γιατί μιλάει για χρήματα (χυδαίο θέμα… πιφ!) και μας χαλάει την ζαχαρένια των μυθικών Slayer.

Εγώ πάντως πραγματικά εύχομαι μέσα μου να έχουν διαβάσει και οι υπόλοιποι της μπάντας τα κατεβατά μου γιατί μέσα μου σαν οπαδάρα των ΚΑΛΩΝ Slayer θέλω ρε. Θέλω να τα ακούσουν. Κι ας χεστήκανε.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s