3 δίσκοι για το καλοκαίρι, +1 που τον έχουμε actually ακούσει

mp3beachcecitaΚατεβαίνοντας για τη δουλειά σήμερα, το ένιωσα. Εκείνο το ζεστό feeling που σου αφήνει στο μάγουλο η «ωραία η μέρα σήμερα». Που μυρίζει καλοκαίρι. Που σε κάνει να θες να περπατήσεις μέχρι να γίνεις λιώμα. Που δε σε χωράει το σπίτι βρε παιδί μου.

Και που έχοντας το attitude «ο δρόμος μου ανήκει σήμερα», ξεδιπλώνεις με πολύ κόπο και λίγα μπινελίκια τα ακουστικά σου (είπαμε, έχουμε top διάθεση σήμερα), τα σφηνώνεις στο αυτί και…τι σκατά να ακούσουμε τώρα, να πάρει; Καφρίλες, ατμόσφαιρες, alternative ή black; Όσο είσαι έτοιμος να απογειωθείς, τόσο μπορεί να σε τσακίσει η έλλειψη του σωστού soundtrack.

Όσο προχωρά το καλοκαίρι και μπαίνουν στην εξίσωση παραλίες, καύσωνας, hot μαγιό, κουνούπια και κουβαδάκια (για τους μερακλήδες) το θέμα του τι να διοχετεύσεις στον ακουστικό σου πόρο γίνεται μείζονος σημασίας.

Αλλά φέτος δεν ανησυχώ. Υπάρχουν πράγματα που θα με κρατήσουν όρθιο και ανυπομονώ να ριχτώ στη μάχη. Μικρή λεπτομέρεια; Δεν τα έχω ακούσει ακόμα.

 

Dead-Sara-Performing-at-The-Fillmore-Detroit-August-31st-2012-Photo-by-Marc-Nader-4526Dead Sara

Το πόσο περιμένω αυτό το album υπάγεται σε μεταφυσικά πλαίσια. Και επειδή μου άρεσε ασύλληπτα το πρώτο και ομώνυμό τους, αλλά περισσότερο επειδή συνεχίζω να το συνειδητοποιώ αυτό ακόμα και τώρα, 2 χρόνια μετά. Δεν αποκλείω να είναι μόνο δικιά μου παραξενιά, όμως νιώθω ένα τσίγκλισμα γλυκιάς προσδοκίας σε κάθε update, σε κάθε φωτο από το studio, κάθε φορά που ξανακούω το “Whispers And Ashes” και ντρέπομαι κρυφά μέσα μου όποτε με πιάνει το άγχος «λες να μην είναι τόσο καλό τελικά;», πράγμα που όταν το δω πιο ώριμα και όχι σαν 14χρονο κορίτσι, σημαίνει ότι κάτι σωστό έχουν κάνει μέσα μου. Θάρρος ρε, είμαι σίγουρος ότι θα φυσάει και θα ξαναφτιάξουμε ενθουσιώδες κείμενο για αυτούς, κατά προτίμηση όμως έχοντας άμμο ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών.

 

planetofzeus3Planet Of Zeus

Σοβαρά, πότε υπήρξε τελευταία φορά live που ψήθηκες πολύ άσχημα να το δεις και Αθήνα και Θεσσαλονίκη; Ομολογώ ότι με βολεύει και η συγκυρία των εκλογών αυτό το Μάιο, αλλά τη μισή μέρα δε σκέφτομαι κάτι άλλο. Υπερβολή; Είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί; Δεν είναι. Τώρα όμως θα έχει και καινούρια κομμάτια βρε πουλάκι μου. Και ότι και να λες, το “Vigilante” θα είναι ο δίσκος που θα blastάρει το αυτοκίνητό σου ενώ ψάχνεις γωνιά να το παρκάρεις στα Σύβοτα. Έχουμε ήδη μιλήσει γα το βάρος που κουβαλάει αυτό το albumκαι μόλις αποφάσισα να είμαι αισιόδοξος. Όλα θα πάνε όπως πρέπει, θα είναι όσο badass και χορευτικό είναι το πεπρωμένο του να είναι και όσο και να κοροϊδεύεις  τη φάσσσσση, εσύ θα είσαι στο 8ball που θα κάνεις κωλοτούμπες για να σε πάρει η κάμερα στις 3 του Μάη. Κάγκουρα, ε κάγκουρα!

 

09_official_photo_1_web1Puta Volcano

Αν σου πάει η καρδιά να χλευάσεις έναν άνθρωπο που έχει τσίμπημα στην καρδιά, πάρε φόρα και κάντο ρε. Με καμάρι πετάω την αντικειμενικότητα από το παράθυρο και ομολογώ ότι εξαρχής κάτι είχα για τούτους εδώ. Από την πρώτη φορά που παίξαμε το “SilverPlate” στο Metal AM, μέχρι το charity showστο Gagarin και πολύ περισσότερο με τα 3 καινούρια κομμάτια που ακούσαμε πριν κάτι μήνες, νιώθω ότι βρήκα κάτι που έψαχνα. Μου κόλλησε καλά αυτό το alternative, με αυτό το στήσιμο, αυτή τη χαλαρότητα με αυτή την ακρίβεια, αυτές τις φάτσες με αυτά τα τραγούδια. Μου φαίνεται ιδανική η δόση. Ούτε παραπάνω, ούτε παρακάτω. Σαν να τρως βάφλα από το Motley λίγο πριν τη βραδινή βόλτα στην Πάργα.

 

Και για τις απρόβλεπτες στιγμές που το κάθε καλοκαίρι έχει…

 

Behemoth-The-Satanist-Gatefold-LPBehemoth – The Satanist

Εδώ το πράγμα είναι αλλιώς. Αυτό, το έχουμε ακούσει εδώ και καιρό. Αλλά ταυτόχρονα είναι σαν να μην το έχουμε ξανακούσει. Όχι γιατί μας τσάκισε απρόσμενα η σατανική βαρβαρότητα, αλλά για το αντίθετο. Σαφώς και είναι heavy και black ως το κόκαλο, όπως το οτιδήποτε Behemoth. Ένα ηλιόλουστο μεσημέρι που το άκουγα όμως, μου φάνηκε να ταιριάζει τόσο πολύ στο τοπίο, που με φρίκαρε.

Είναι ο λόγος που είναι τόσο σπουδαίοι αυτοί. Το συναίσθημα που θέλουν να σου περάσουν, δεν εξαρτάται από τις μουσικολογικές τεχνοτροπίες, ότι και να παίξουν θα βγει, γιατί φωλιάζει μέσα τους. Θα σου μαυρίσουν το είναι, αλλά δε θα σε κάνουν κουρέλι in the process.

Γιατί μπορούν να ξεχειλώσουν τη φόρμα της μουσικής τους, όχι προς το μελωδικότερο, αλλά προς το πιο fit, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. “You don’t have to tune low, to be heavy” έλεγε ο μεγάλος Andreas Kisser και αυτό εννοούσε. Μπορείς να παίξεις πιο έντεχνο, να το γεμίσεις λιγότερο, να μη φωνάζεις όλη την ώρα και πάλι να νιώσω τη φωτιά σου μέσα μου.

Πολλοί προσπαθούν να είναι hipster black, κάνοντας τερτίπια ώστε να φέρουν εξωσχολικούς στη φάση. Με τους Behemoth όμως, είναι το δικό σου αισθητήριο που λειαίνει και γίνεται upgrade στα πλοκάμια σου, ώστε να πιάνεις περισσότερα πράγματα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s