Record Store Day 2014 – Η ανάσταση φέτος μπορεί να περιμένει

αρχείο λήψηςΝιώθω ότι το χριστιανορθόδοξο πάσχα μας το χαλάει λίγο φέτος. Όχι ότι έχω να τρέξω να κουβαλήσω τον επιτάφιο, αλλά η εορταστική περίοδος έχει πάρει πολύ από το focus και κινδυνεύουμε να το χάσουμε καθότι απασχολημένοι πότε να φορτώσουμε το αμάξι για το χωριό, τι να πάρουμε στο βαφτιστήρι, να πλύνουμε τα εντεράκια για τη μαγειρίτσα και να δούμε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ στην τηλεόραση.

Γιατί αύριο, Σάββατο, είναι το Record Store Day 2014. Και έχω 2 λόγους να είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό.

Ο πρώτος είναι ότι νιώθω σαν να μη χρειάζεται να πούμε πάρα πολλά αυτή τη φορά. Θες ότι είναι η 7η χρονιά που γίνεται, θες ότι ο κόσμος είναι πιο κοντά στην κουλτούρα του αγοράζω-lp-από-δισκάδικο εδώ και αρκετά χρόνια (αλήθεια, το πιστεύω βαθιά), θες ότι τα έχουμε ήδη πει στο παρελθόν, όπως και να έχει θεωρώ ότι παρόλο το distraction δε θα περάσει στο ντούκου σε καμία περίπτωση.

Ο δεύτερος λόγος είναι πιο προφανής, φυσικά και είναι η πλέον αγαπημένη μας γιορτή κάθε χρονιά, όσο χωμένος σε corporate business και να είσαι, πας στη δουλειά με άλλη ψυχολογία, ήδη κόσμος ρωτάει για τις εκδόσεις αυτής της μέρας και βέβαια ανυπομονώ να κάνω τα δικά μου ψώνια.

Σίγουρα δεν ενδιαφέρει κανέναν, αλλά το προσωπικό μου σχέδιο περιλαμβάνει το «I Never Loved A Man The Way I Love You» της Aretha Franklin, το «…Like Clockwork» των Queens Of The Stone Age (με το limited μπλε εξώφυλλο) και με τρώει σαν διάολος η φετινή RSD έκδοση του «Rocks» των Aerosmith.

Για να παραμείνει όμως η όλη γιορτή ζωντανή, είναι σημαντικό να την κρατήσουμε relevant και μακριά από πιουρίστικες αρτηριοσκληρώσεις. Είναι απαραίτητο, παρόλο που μας αρέσει να σηκώνουμε δίσκους από ράφια μαγαζιών, να μη στραβώνουμε σε ότι άλλο πιο νεωτεριστικό, πιο digital, πιο για νέους βρε αδερφέ. Όσο και αν υπάρχουν νέοι που ενδιαφέρονται για το ίδιο χόμπι (και δεν είναι λίγοι, trust me, σήμερα έδωσα Sleeping With Sirens LP και οι One Direction έχουν φέτος RSD κυκλοφορία), τόσο δε σημαίνει ότι η ίδια η μουσική δε φτάνει σχεδόν σε όλους, ανεξαρτήτως format.

Ο κόσμος συνεχίζει να την αγαπάει, 13χρονες πιτσιρίκες συνεχίζουν κάθε μέρα να τσιρίζουν μπροστά σε ράφια δισκοπωλείων (όπως συμβαίνει κάθε χρόνο περίπου από το 1967 και δώθε) και δεν υπάρχει κανένας λόγος να είμαστε ούτε σφιγγοκωλάριοι, ούτε απαισιόδοξοι.

Και στο λέω εγώ, που αυτή τη στιγμή που γράφω αυτό, ακούω το ολοκαίνουριο album των Prong «Ruining Lives» σε αποκλειστικό stream από το Spotify. Digital χλίδες λέμε και ωραίος δίσκος φαίνεται επίσης.

Και αν εσύ στραβώνεις και σου φαίνεται lame, να πας να το πεις στον Tommy Victor αν σου βαστάει…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s