Sex και βία στον πλανήτη Δία pt.II – Όταν στέκεσαι στο ύψος σου

10370505_10152488542599432_1119592058_nΕίδα μέσα σε ένα μήνα τους Planet Of Zeus 2 φορές.

Τα παλικάρια είναι σε streak, γύρισαν όλη τη χώρα και τα έφερε η συγκυρία να βρεθούμε σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Μετά το live στο 8ball είχα αποφασίσει ότι δε θα έγραφα τίποτα σχετικά. Είναι εμφανώς νικητές, ο κόσμος είναι με το μέρος τους σε βαθμό λατρευτικής αποθέωσης, όλοι ξέρουν περί τινος πρόκειται πλέον και ήμουν βέβαιος ότι δε χρειάζεται ακόμα ένας (πανάξια κερδισμένος, μην παρεξηγηθούμε) χειροκροτητής να πει την αποψάρα του, θα υπάρχουν τόσοι πολλοι άλλοι. Μετά το live στο Gagarin, άλλαξα γνώμη.

Πρώτον, επειδή το χρωστούσα. Πρόπερσι που είχαμε το ίδιο θέμα ξανά, το point κατέληγε στο αν θα κερδίσουν το στοίχημα να συνεχίσουν στα υψηλά standards που οι ίδιοι έθεσαν τόσο για τα liveshows, όσο και για το νέο δίσκο.

Δε νομίζω να αρνείται κανείς ότι τα κατάφεραν περίφημα. Το «Vigilante» είναι φανταστικό, έχει τουλάχιστον 6 ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΕΣ οι οποίες δουλεύουν και στη σκηνή άριστα και με ευκολία αφήνει πίσω σαν σύνολο το «Macho Libre». Πάντα ήταν μια απόλαυση live και όσο περνάει ο καιρός γίνονται καλύτεροι. Θες η τριβή, θες η πρόοδος, θες ότι νιώθουν ότι πρέπει να είναι entertainers με την καλή έννοια, αυτό το ολοκληρωτικό έχω-1000-άτομα-και-μια-σκηνή-στα-χέρια-μου-και-τα-ζογκλάρω που συνέβη στο Gagarin, όσο στρίτζης και να είσαι, δεν αμφισβητείται.

Ο δεύτερος λόγος που άλλαξα γνώμη είναι επειδή όσα είπαμε μέχρι εδώ, θα τα πουν πάνω κάτω όλοι. Νιώθω όμως ότι υπάρχουν μερικά πράγματα ακόμα στην όλη περίπτωση που αξίζουν λίγο χώρο και λίγο digital μελάνι.

Όταν πάνε όλα ρολόι, ο καθένας μπορεί να φαντάζει γαμάτος. Είναι όταν στραβώνει η φάση όμως, που δείχνεις από τι είσαι φτιαγμένος. Η πικρή αλήθεια είναι ότι στο 8ball, δεν τσούλαγε το πράγμα, τουλάχιστον μέχρι τη μέση του live. Δεν ξέρω αν ήταν κάποιο τεχνικό θέμα, αλλά δε χρειαζόταν το σοφό μάτι του Odin για να καταλάβεις ότι δεν υπήρχε ροή, ήταν δύσκολη η σύνδεση, δεν ήταν μια καλή βραδιά. Όμως το πάλεψαν, εμφανώς με επιμονή και πείσμα, και με τη βοήθεια του κόσμου που κυριολεκτικά τους πήρε από το χέρι και τους τράβηξε έξω από το βούρκο, έφτασε το πράγμα να λήξει όπως έπρεπε.

Ήταν μια συγκινητική κερκίδα, που όχι απλά ήταν αποδέκτης γαματοσύνης την οποία και αποθέωσε όπως συνέβη στην Αθήνα, αλλά σε ένα μεγάλο βαθμό το έκανε να συμβεί.

Το λιγότερο που επιβάλλεται να κάνουν οι Planet για όλα αυτά τα παιδιά, είναι να τους φροντίσουν την επόμενη φορά και να μην τους αναγκάσουν ποτέ ξανά να στοιβαχτούν σαν τα ζώα στο 8ball. Καλώς ή κακώς, δεν τους χωράει πια, και το να πετάς εκεί μέσα 450 άτομα που πάντα θα έρχονται επειδή θέλουν να τους δουν, είναι απλά λάθος. Όσο cool και να είναι η φάση του 8ball, δεν είναι σωστό για τον κόσμο. Όπως άφησες πίσω σου το An, είναι απαραίτητο να κάνεις το ίδιο και στο Βορρά.

Πέρα από αυτό, μπορείς να παίξεις με τη διάθεση του κοινού όπως προτιμάς. Είναι στα πλαίσια του performing να τον κοπανήσεις με τις hitάρες σου, να μοιράσεις τα καινούρια και τα παλιά τραγούδια όπως νομίζεις και να σφηνώσεις και μερικά φλου τζαμαρίσματα από τη μέση και μετά.

Εγώ είμαι υπέρ, μπορεί να φαίνεται σαν να κάνει κοιλιά το set (γιατί μεταξύ μας, δεν είσαι οι Deep Purple το ’72 να ξεφεύγεις τελείως και να ακούγεσαι ακόμα καλύτερος) αλλά στη συνολική εικόνα λειτουργεί σίγουρα. Διαβάζω αυτές τις μέρες το βιβλίο του Questlove, drummer των The Roots και κάπου λέει σχετικά με τα DJ sets, ότι δε μπορείς να βάζεις hits και μόνο, μετά από 8-10 συνεχόμενα έχεις κάψει το ενθουσιώδες αισθητήριο του κόσμου για όλη την υπόλοιπη βραδιά. Οι τεχνητές κοιλιές βοηθούν στην περαιτέρω ανάταση.

Και μεγαλύτερη τέτοια ανάταση από τις απρόσμενες πρώτες νότες του «Beast Within» στο encore της Αθήνας, λίγες φορές θυμάμαι.

Πράγμα που με κάνει να σκέφτομαι πόσο αβίαστα μας βγαίνει η υπερανάλυση και πόσο λάθος και anti rock n roll είναι πανάθεμά τη. Χόρεψες στο live που πήγες; Άρα ήταν καλό και πέρασες μα ωραία βραδιά. Θα έπρεπε να αρκεί αυτό.

Από την άλλη, έρχονται τόσες σκέψεις, και επειδή είμαστε geeks, αλλά κυρίως επειδή ο περί ου ο λόγος καλλιτέχνης αξίζει τον κόπο και την αγάπη μας.

Φαντάζομαι η αλήθεια είναι πάντα κάπου στη μέση ε;

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s