You know nothing, jon kaps. Linkin Park ftw

hero-the-hunting-party-artΓια την ώρα, δεν το έχω ξεδιαλύνει. Λέμε πάντα ναι στους Linkin Park, το ολοκαίνουριο «The Hunting Party» δεν το καλοδέχτηκα. Ίσως αργότερα, ίσως και ποτέ.

Ο Γιώργος Καλλίνης δε θα το αφήσει να περάσει έτσι αυτό. Ο GRAFIAS υποτάσσεται στο πληκτρολόγιο ενός ανθρώπου με τατουάζ Manowar για να μας τραβήξει το αυτί προς αυτό που φιλοδοξεί να γίνει η κορωνίδα του nu metal revival.

The Winter Is Coming (ραπάροντας).


 

Ολόκληρο δίσκο Linkin Park δεν είχα καταφέρει να ακούσω. Ήταν πάντα ένα κλικ πιο σοφτ για τα αυτιά μου, back in the day. Πλέον μαλάκωσα και εγώ και τα αυτιά μου.

Κάτι η βρομερή mainstream-ίλα που τους ακολουθούσε, κάτι το συνεχές airplay, δε μπήκα στον κόπο. Τώρα όμως έχουμε youtube! Spotify! …πολλές ώρες δουλειάς στο γραφείο και βαριέμαι.

 Ένας θεός ξέρει γιατί πάτησα ξαφνικά πάνω στο νέο άλμπουμ των LP “The Hunting Party”….. loading…..  —-à Δίσκος της χρονιάς.

 

( ~ Ήχος βελόνας πικάπ που ξεφεύγει ~ )

 

Για μια στιγμή. Πωτς γκένεν αυτό; Πως γίναμε έτσι ρε Μπάμπη; Εμείς ήμασταν έτσι (αμετανόητοι ροκάδες), έτσι (παθιασμένοι manowar-άδες) και έτσι (ελιτιστές, αυτιστικοί μπάσταρδοι).

 Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, σαν τον Σουμάχερ για την γιουροβίζιον τώρα που ξύπνησε από κώμα μετά από τόσους μήνες. Ήμουν όμως αποφασισμένος να το ξορκίσω.

Πάω λοιπόν για ποιοτική μουσικοθεραπεία να ξεπλύνω την ντροπή. Sepultura, Slayer μέχρι και Metal Church ως άλλο father Karras επιστράτευσα. Τίποτα. Ήθελα μόνο να ακούσω ξανά την παραμορφωμένη κραυγή που ανοίγει το άλμπουμ, η οποία μου θύμιζε πολεμική ιαχή του Optimus Prime.  

 I fell victim to the Hunting Party.

Fresh but not innovative.

Hard hitting, by no means extreme.

Melodic when it needs to.

Piasariko alla oxi petimezi.

Γαμάτο.

 Malakian, Morello, Hamilton, Rakim? Get in ! Χώρεσαν όλοι μέσα, δίνοντας ο καθένας το δικό του χρώμα στο δίσκο. Βράχος ο Rakim στο σινγκλ, ο Malakian κερδίζει τις εντυπώσεις στο καφρίλο-SOAD «Rebellion», ο διακριτικός Morello χάνει στο «Drawbar» και ο Hamilton ουσιαστικός στο χιτάκι “All  for nothing”.

 Αγαπητοί, μπορείτε να βάλετε το true detective εκεί που ξέρετε. Μαζί με τις βαθυστόχαστες φιλοσοφίες και τις 3 λεπτες ρουφηξιές τσιγάρου. Εδώ έχει edge of tomorrow. Έχει δηλαδή έναν Tom Cruise (Linkin Park) ώριμο και γινωμένο, να γυρνάει έξυπνα action movies (άλμπουμ) πιο πειστικά από 20αρη. Σεμνά. Αλλά γνωρίζοντας πλέον κάτι παραπάνω από την εφηβική οργή.

Την συνειδητοποιημένη οργή των fifties (late thirties). Beware.

 Μέσα σε όλα αυτά βρήκα τραγούδια, έμπνευση, ενέργεια, συναίσθημα. Θέλεις να το πεις, εύκολο; Μπορεί. Καλύτερα εύκολο με πάθος, παρά δύσκολο με κόμπλεξ.

 Για να δούμε όμως και πως υποδέχθηκε ο διεθνής τύπος το δίσκο. 64/100 στο Metacritic; 2,5 στο Rolling Stone; Δεν συμφωνούν και πολύ/πολλοί μαζί μου, φαίνεται. Καλή προσπάθεια λένε, αλλά μέχρι εκεί.

 Όμως… 3,5 στο Allmusic! Ανεβαίνουμε. Πάω και λίγο sputnik να δω την ετυμηγορία του λαού: 3,5 και εκεί, σε μια ιστοσελίδα που παραδοσιακά κράζει τους Linkin Park. Το καλύτερο comeback λένε! Το prequel του Hybrid Theory λένε! Μουσικός διχασμός.

 Πως κλείνει, άραγε, μια αυστηρά προσωπική παπαρολογία για ένα δίσκο που λιώνει στο youtube μου..; Είμαι ανάμεσα σε μια φωτογραφία της Kate Upton και στο «Line In The Sand».  

 

 linkin-park 13_kate-upton_05

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s