Σημειολογία της είδησης και Division Bell leftovers

David-Gilmour-New-Album-StudioΕίναι χωρίς αμφιβολία, η είδηση της εβδομάδας. Μπορεί και του μήνα, μπορεί και της χρονιάς; Για όσους ζουν κάτω από μια πέτρα (μα τι ωραία έκφραση, μου θυμίζει πάντα τον Πάτρικ τον αστερία), η παραπάνω φωτογραφία έχει κατακλύσει το internet εδώ και λίγες μέρες. 

Ο David Gilmour φαίνεται να ηχογραφεί κάτι, με κάποιες κοπέλες. Είναι συναρπαστικό ήδη. Αμέσως μετά, η γυναίκα του ενημέρωσε τον κόσμο από το twitter της (σοβαρά, ποιος ακολουθεί τη γυναίκα του Gilmour στο twitter; Εκτός από τον ίδιο το Gilmour δηλαδή;) ότι δεν πρόκειται για solo δίσκου του συζύγου, αλλά για νέο studio Pink Floyd album

Και το internet αφηνίασε. Προφανώς ήταν αυτό που ο μουσικόφιλος πλανήτης περίμενε να μάθει τα τελευταία 20 χρόνια και η είδηση έχει αναπαραχθεί από οπουδήποτε. Δεν υπάρχει site που να μη βρήκε σε αυτό ένα grandiose headline. Τίτλοι κοσμογονίας «Σοκ και Δέος», updates επί updates και ενώ η όλη είδηση είναι 3 γραμμές, γράφονται παράγραφοι και παράγραφοι, σαν αυτές εδώ καλή ώρα.

Το θέμα μου δεν είναι οι Pink Floyd. Δε θα γκρινιάξω ποτέ για τον οποιοδήποτε κύριο θέλει να βγάλει δίσκο, ακόμα κι αν η περικρότητη είδηση είναι τα sessions του «Division Bell» και ότι περίσσεψε από εκεί. Αν ήταν τόσο καλά, γιατί δε μπήκαν εξαρχής δηλαδή; Αλλά δεν έχει αυτό σημασία, ο άνθρωπος μπορεί να ηχογραφεί ότι θέλει, να το κυκλοφορήσει σε 500 format, ακόμα και να κάνει το promotion η γυναίκα του από το iPhone της, ειλικρινά δε με νοιάζει.

Ο λόγος που αυτές τις μέρες θα ήθελα να είμαι ο Πάτρικ ο αστερίας και να ζω κάτω από μια πέτρα, είναι ότι (εκτός από το γεγονός ότι είναι uber cool τύπος) νιώθω ότι ο κόσμος διψούσε τόσο μα τόσο για αυτό και ξαφνικά, βρήκε την όαση μέσα στην έρημο. Με αυτό το tweet σωθήκαμε, δε θέλαμε τίποτα άλλο. Λες και το ότι δεν υπήρχε καινούριος Pink Floyd δίσκος αυτά τα 20 χρόνια, ήταν το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. 

Η εντύπωσή μου είναι ότι δεν έχει να κάνει με το album καθεαυτό. Σοβαρά τώρα, τι πιθανότητες έχει να είναι γαμάτο; Κι εγώ θα το ακούσω και σίγουρα θα το αγοράσω (μιλάμε για τελειωμένο πρόβατο) αλλά πρέπει να είμαι χαζός για να έχω ρεαλιστικές προσδοκίες. Αν είχε φτιάξει τις τραγουδάρες της δεκαετίας, o Gilmour θα το είχε κυκλοφορήσει μόνος του, με τον εαυτό του σε ένα θρόνο στο εξώφυλλο και τίτλο «Πάρε Τα Αρχίδια Μου Επιτέλους Roger Waters». 

Είναι αυτή η καταραμένη δίψα για την είδηση από ένα τεράστιο όνομα. Πιο πολύ νοιάζονται όλοι για το buzz, παρά για τη μουσική. Έχουμε ανάγκη για ιερά τέρατα να κινούνται. Ψάχνουμε μανιωδώς Θεούς να λατρέψουμε. Είναι ακριβώς ο ίδιος μηχανισμός με τους Αζτέκους που δεν καταλάβαιναν τη φύση γύρω τους, έψαξαν για Δημιουργό, βάφτισαν τέτοιον τον Ήλιο και θυσίαζαν κόσμο προς τιμή του.

Επειδή όμως ο κόσμος έχει προχωρήσει (λίγο) από τότε, μπορούμε όλοι να πατήσουμε λίγο φρένο μπροστά από τα πράγματα ήσσονος σημασίας. Δεν υπάρχει τίποτα που να μη διορθώνεται με λίγη ψυχραιμία. Και τελοσπάντων, άστο να βγει το ρημάδι και αν αξίζει τον κόπο, θυσιάζουμε κάτι προς τιμήν του τότε.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s