More than meets the eye – Τηλεόραση με καμουφλάζ

stock-footage-a-hand-turns-on-a-vintage-television-set-and-changes-the-channel-by-turning-the-tunerΤο internet έχει αρχίσει να την πετάει στην άκρη. Και είναι λογικό, αν σκεφτείς πόσο μισητό μέσο έχει καταντήσει και πόσες υπερποσότητες σκουπιδιών έχει αναγκάσει τον κόσμο να δει. Μερικά από αυτά εξαιτίας αμπαλοσύνης, κάποια άλλα λόγω σκοπιμότητας, η τηλεόραση πλέει τα λοίσθια και της αξίζει.

Εν είδει επιθανάτιου ρόγχου, τα τελευταία χρόνια το μεγάλο της όπλο είναι οι σειρές. Το budget είναι συνήθως λίγο παρακάτω από το θεό, οι stars κάνουν ουρά πλέον έξω από τα castings των μεγάλων δικτύων και το αποτέλεσμα φαίνεται να δικαιώνει την επένδυση. Είναι τόσες πολλές και τόσο καλές, που η πιο ενδιαφέρουσα κουβέντα μεταξύ φίλων είναι «πες ποιες βλέπεις εσύ, να σου πω ποιες βλέπω κι εγώ» και μετά ανταλλάζουμε προτάσεις.

Σαν τις κασέτες στο γυμνάσιο και τα χαρτάκια Panini στο δημοτικό. Και στο γυμνάσιο. Και στη σχολή όταν είχε μουντιάλ. Εντάξει, και φέτος το καλοκαίρι, ώχου!

Αν ρωτάτε εμένα, έχω φάει σεβαστό ποσοστό από τα νιάτα μου κυνηγώντας τες και πάντα αυτές που μου έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν αυτές που είχαν layers. Που άλλο ήταν το περιτύλιγμα και άλλη η ουσία. Που υπήρχε κάτι να ανακαλύψεις αν ξύσεις την επιφάνεια.

Είτε ελκυστικό, είτε αποκρουστικό, το να κρατάς από ένα 45λεπτο επεισόδιο μια ατάκα, ένα βλέμμα, ένα κρυμμένο νόημα,  θα είναι πάντα ανώτερο από όσες μάχες, όσες καλλίγραμμες σιλουέτες και όσους επικούς τσαμπουκάδες μπορούν να χωρέσουν σε ένα σενάριο.

4 από αυτές;

hank-moodyCalifornication

Τι βλέπεις εκ πρώτης: Την παρακμιακή καθημερινότητα του Hank Moody, εμπνευσμένου συγγραφέα όταν θυμάται να αφήσει το μπουκάλι (ή όταν βουλιάζει σε αυτό;), τον κύκλο του από σχετικά αδιάφορους χαρακτήρες και την πνευματώδη του γοητεία σε full throttle. Ένα wannabe Bukowski revival που ταιριάζει στον πρωταγωνιστή σαν rubber glove, γεμάτο από rock n roll σκηνικά καταστροφής και καταχρήσεων, όπως μόνο στο L.A. μπορούν να συμβούν. Οι κακές γλώσσες μπορεί να λένε ότι και μόνο την 7η και τελευταία σεζόν να δεις, δεν έχεις χάσει τίποτα, αλλά από την άλλη coolness, χιουμορ και ανατροπές σπάνια συνδυάστηκαν τόσο πετυχημένα.

Τι συμβαίνει στ’ αλήθεια: Ο Hank είναι ένας ήρωας της σύγχρονης κοινωνίας. Όχι για το γράψιμο, όχι για το σεξ, όχι επειδή οδηγεί Πόρσε και δεν έχει δουλέψει ποτέ σε lifeless εργασία σαν όλους εμάς. Αλλά επειδή θαυμάζει πραγματικά τις γυναίκες, πεθαίνει, σβήνει, χάνεται για την κόρη του και τη μητέρα της και μονίμως τις απογοητεύει άθελά του. Προφανώς και δεν είναι ο μάγος της επικοινωνίας και δε βρίσκεται σε αυτόν τον κόσμο για να λέει σε μια γυναίκα αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει ώστε να αισθάνεται επίπλαστη ασφάλεια και αυτό γυρνάει πάντα και μονίμως εναντίον του. Παλεύει καθημερινά με έναν τοίχο από ενοχές που του φορτώνουν άλλοι και κανείς δεν του επιτρέπει να είναι αυτός που είναι. Ταυτόχρονα, τα αισθήματά του είναι τόσο βαθιά κυρίως για αυτές τις 2, που δε διανοείται να τις αφήσει να φύγουν μακριά του. Μια αιώνια πάλη, στιγμές δημιουργικού parenting και κάμποσο rock n roll, πάντα ποτισμένου σε bourbon, motherfuckaaaa!

 

 

suits-series-1Suits

Τι βλέπεις εκ πρώτης;  Τον Harvey Specter που είναι πραγματικά υπέροχος. Νέος, όμορφος, υπερ σικάτος μεγαλοδικηγόρος, επιτυχημένος σε εξαψήφιο βαθμό, με ατελείωτη αυτοπεποίθηση και glamorous μαγκιά. Αναλαμβάνει μόνο high class υποθέσεις στη φίρμα που επί της ουσίας διοικεί και πάντα, μα πάντα τα καταφέρνει με στυλ. Μαζί του, ο Mike Ross. Ένα φαινόμενο φωτογραφικής μνήμης, με ταπεινή καταγωγή και όνειρα New York μεγαλείου. Ακούραστος δουλευταράς, αποτελεί τον wingman του μέντορά του και είναι πρόθυμος να πάει στην κόλαση για χάρη του. Και είμαι βέβαιος ότι εάν υπάρχει, εκεί θα καταλήξει.

Τι συμβαίνει στ’ αλήθεια; Ένα απαύγασμα καλογυαλισμένης σαπίλας που διεκδικεί πρωτιά ανάμεσα στους λεκέδες της σύγχρονης κοινωνίας. Μια θλιβερή παρέλαση χαρακτήρων που προσδιορίζουν την ύπαρξή τους μέσα από τη δουλειά τους και μόνο. Ένα πλαίσιο οργιώδους κοινωνικής ανηθικότητας, όπου (υποτίθεται) ώριμοι ενήλικες βάζουν τα κλάματα όταν τους απολύουν (και όχι επειδή δε θα έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους ), που αμείβονται με τεράστια ποσά για ελάχιστη δουλειά πόζας, που συντηρούν πανάκριβα ρετιρέ στα οποία δε μένουν ποτέ καθότι η δουλειά δεν έχει ωράριο, διάολε ο Specter το παίζει και κυριλέ μουσικόφιλος και έχει τους δίσκους του στο γραφείο! Θα κάνουν τα πάντα για την ικανοποίηση του πελάτη, φυσικά και θα πατήσουν τον φτωχό (συνήθως) αντίπαλο, μέχρι και την άρρωστη γιαγιά του θα χρησιμοποιήσει ο Ross για να σπάσει με ύπουλο τρόπο την απεργία ενός συνδικάτου νοσοκόμων. Εντάξει, μπορεί να ντραπεί λίγο όταν τον χτυπήσουν στο πάλαι ποτέ φιλότιμο, αλλά σίγουρα θα το ξεπεράσει με την επόμενη επιταγή. Το χειρότερο είδος νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού on display. Αυτό που θα σε κάνει να το ζηλέψεις.

 

 

charlie-hunman-dans-sons-of-anarchySons Of Anarchy 

Τι βλέπεις εκ πρώτης; Τις περιπέτειες μιας συμμορίας bikers σε ένα χωριό της California. Λίγο λαθρεμπόριο, λίγοι τσαμπουκάδες με τα άλλα crews, μαγκιά, πόζα και καγκουριλίκι. Ωραία πράγματα σε γενικές γραμμές, ωραίο μοίρασμα χαρακτήρων (ο γέρος λέων, ο ανερχόμενος hot leader, ο σοφός πάλιουρας, ο πιστός στρατιώτης, ο tech geek, o μαχαιροβγάλτης κλπ) και όλα in between. Ωραίες μηχανές, ζόρικο soundtrack, αλληλεπιδράσεις με τις άλλες συμμορίες, ισορροπία δυνάμεων, καρτέλ, CIA, IRA και γενικά όρεξη να έχεις να βλέπεις Harley Davidson action figures.

Τι συμβαίνει στ’ αλήθεια; Το πιο σπαραξικάρδιο οικογενειακό δράμα της σύγχρονης τηλεόρασης. Ξεχνάμε το περιτύλιγμα, δε μας νοιάζουν τα γκάζια, τα δερμάτινα και οι Monster Magnet. Εδώ είναι ο αγώνας (η έννοια του struggle) του Jax Teller να κάνει αυτό που πρέπει για να εξασφαλίσει στην οικογένειά του μια καλύτερη ζωή. Ακριβώς όπως ο κάθε decent πατέρας. Έστω και αν αυτό σημαίνει να ξηλώσει από πάνω του το ίδιο του το είναι. Ένας άνδρας που προσπαθεί μονίμως να ισορροπήσει τα ασυμβίβαστα και να μην επιτρέψει ούτε στις δραστηριότητες του club, ούτε στην κληρονομιά του πατέρα του, ούτε στην αυταρχική και control freak μητέρα του, ούτε στους αντιπάλους του, ούτε στην καταστροφική και προδοτική father figure του Clay Morrow να του κόψουν το δρόμο. Έχει αφουγκραστεί τις ανάγκες της οικογένειας του και ενώ είναι on the same page με τη γυναίκα της ζωής του, νιώθει την αναγκαιότητα να χωρέσει όλα τα καρπούζια σε μια μασχάλη. Όποιος το έχει δοκιμάσει ξέρει ότι είναι αδύνατον. Ο Jax όμως προσπαθεί. Και είναι αυτή η Σισύφεια ανάβαση προς τη ματαιότητα που τον κάνει ήρωα. Το δραματικό φινάλε της 6ης σεζόν ήταν τόσο σοκαριστικό, όσο και αναπόφευκτο. Και επίσης μου τελείωσε το απόθεμα σε χαρτομάντηλα. Με τι καρδιά θα συνεχίσει στην 7η και τελευταία που θα προβληθεί προσεχώς, δε μπορώ να κατανοήσω…

 

 

TheWire32The Wire  

Τι βλέπεις εκ πρώτης; Μια τυπική μπατσοσειρά. Οι κλασικοί ντετέκτιβ, που έχουν τις υποθέσεις τους, τα οικογενειακά τους ζόρια, οι κακοί που  άλλοτε τους ξεγλιστράνε, άλλοτε όχι, οι drug lords, τα βαποράκια και το περιβάλλον τους. Θεματικές αλλαγές σε κάθε σεζόν, με τους βασικούς χαρακτήρες σταθερούς και πολλές ενδιαφέρουσες κόντρες.

Τι συμβαίνει στ’ αλήθεια; Αυτό δεν είναι σειρά. Είναι το πιο λεπτομερειακό X ray της αμερικάνικης κοινωνίας. Ρουφάς το κάθε δευτερόλεπτο των 5 σεζόν και είναι σαν να έχεις μείνει στο Detroit 6 μήνες. Όλα είναι αληθινά. Ούτε ταρζανιές, ούτε καουμποηλίκια, ούτε μπάτσοι gun slingers, ούτε κινηματογραφικοί villains καρικατούρες. Αληθινοί διάλογοι, καθημερινά προβλήματα, γραφειοκρατία, παρακμή, φτώχεια, κοινωνικά αδιέξοδα και κοινωνική περιχαράκωση. Από το πρίσμα της σειράς περνούν τα ναρκωτικά του δρόμου, το τελωνειακό παρακράτος, το σαθρό εκπαιδευτικό σύστημα, οι διαλυμένες οικογένειες, η κουλτούρα του δρόμου και η ματαιότητα της αστυνόμευσης. Δεν έπιασα τον εαυτό μου να εντυπωσιάζεται από τις υποκριτικές ικανότητες κανενός, ποτέ. Όχι επειδή δεν είναι καλοί. Επειδή κανείς δεν υποκρίνεται. Αυτή είναι η αληθινή ζωή, έτσι γίνεται κάθε μέρα. Σημαντικότερη κατάθεση της σειράς; Η παραδοχή ότι όλα είναι συνεχόμενα, δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, οι κακοποιοί είναι το ying στο yang των μπάτσων και κάθε φορά που η μια γενιά κάνει τον κύκλο της, οι ίδιες θέσεις θα συμπληρωθούν από νέους και θα ξεκινήσει το ίδιο, από την αρχή. Ανεκτίμητη σοφία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s