Οι λέξεις North, Shore, και Lioness στο κεφάλι μου, συνοδεύονται πλέον από ένα χαμόγελο

IMG_20150424_145258Σκεφτόμουν ότι πρέπει να αρχίσω να δίνω λίγη παραπάνω σημασία στις εισαγωγές. Επειδή πετάω πάνω σε ένα λευκό, ψηφιακό χαρτί ό,τι σκέφτομαι, με τον τρόπο που το σκέφτομαι, δεν είναι λίγες οι φορές που τα intros επαναλαβάνονται.

Όπως τώρα ας πούμε. Ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω με κάτι του στυλ «Για αυτά ζούμε, τις μικρές εκπλήξεις κλπ», αλλά συγκρατήθηκα. Άσχετα που αυτό ακριβώς είναι που συνέβη.

Πήγα σε ένα live στο 8ball με 4 ντόπιες μπάντες εκτός του ότι πέρασα πολύ ωραία, έφερα πίσω και το σουβενίρ της φωτογραφίας. Το EP των North Shore Lioness. Ένα αγνό, mini cd, 5 κομματιών, από ένα νεανικό συγκρότημα με όρεξη και όλα τα κλισέ του underground που μπορείς να σκεφτείς. The real deal.

Ε, και μου ακούγεται φανταστικό κάθε φορά. Στο live τους πρόσεξα επειδή ήταν διαφορετικοί από τους υπόλοιπους και το post hardcore τους αποτέλεσε ευχάριστη όαση ανάμεσα στη στρατιά κανιβάλων που ακολούθησαν, αλλά ήταν τα ακουστικά την επόμενη μέρα πηγαίνοντας στη δουλειά που έκαναν τη ζημιά.

Μου ακούστηκε φρέσκο, μου κόλλησαν οι μελωδίες, μου άρεσε που δε φοβήθηκαν να μαλακώσουν για να εξυπηρετηθεί το τραγούδι (παρόλο που όλοι είμαστε σκληροί κι έτσ’), σήκωσα το φρύδι όταν είδα ότι αναφέρουν σαν επιρροές τους Four Year Strong, Deaf Havana, Thrice και Alexisonfire πριν από οτιδήποτε άλλο (και δε ντρέπονται – αστειάκι), ψήθηκα που με έβαλαν να σπάσω το κεφάλι μου στο live για να θυμηθώ ότι ήταν While She Sleeps η διασκευή που έπαιξαν και αν είχε φωνή το repeat πλήκτρο του iPod μου, τα ίδια θα έλεγε.

Πιο πολύ από όλα όμως, μου άρεσε που με έκαναν να αλλάξω τη συνηθισμένη μου οπτική απέναντι στο rock n roll. Στο 99% των περιπτώσεων, θα ήθελα τα μοντέρνα συγκροτήματα να απλοποιήσουν το παίξιμό τους. Να αφήσουν τα ζογκλεριλίκια και να πουν με το δικό τους στυλ πάντα, αυτό που έχουν να πουν, ίσα και σκέτα. Χωρίς περιπλοκές, ρίχτα σε 2 λεπτά και φύγε.

Με τούτους εδώ, δεν είναι έτσι. Θέλω τις εναλλαγές, θέλω να πηγαίνει το κομμάτι από το ένα θέμα στο άλλο, δε μου φαίνεται σαν ταλαιπωρία, αλλά σαν διαδοχικά κύματα φρεσκάδας. Ίσως είναι οι πολλές και καλές ιδέες, ίσως ακούγονται τα νιάτα στην ηχογράφηση, πάντως δεν ήθελα να τελειώσει.

Και μάλλον αφού κλικάρεις εδώ, δε θα θες κι εσύ…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s