Το αγαπημένο μου περιοδικό πεθαίνει και το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι αυτό το open letter…

ΓΥ.060Με ξέρετε όλοι σας.

Είμαι ένας καθημερινός τύπος, με μια νορμάλ ζωή, μερικά βίτσια, κάποιες αδυναμίες και κάμποσα πάθη. Γράφω όποτε μπορώ για πράγματα που με βάζουν σε σκέψεις, τα μοιράζομαι μαζί σας και αυτή η διαδικασία με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Κάποια από τα προαναφερθέντα πάθη, είναι ισχυρότερα από άλλα, εκείνο όμως που με έχει καθορίσει σαν προσωπικότητα, είναι το πλέξιμο. Ναι, ναι, το πλέξιμο.

Πλέκω μανιωδώς από όταν ήμουν 14, από το μακρινό 1994 και είμαι βέβαιος ότι θα πλέκω για πάντα.

Τι να πω, γεμίζει τη ζωή μου, όποιος έχει συνειδητοποιήσει το λόγο για τον οποίο βρίσκεται στον πλανήτη, καταλαβαίνει τι θέλω να πω. Ήμουν τυχερός λοιπόν, που από νωρίς βρήκα έναν πολύτιμο συνοδοιπόρο σε αυτό. Ήταν μια Πέμπτη απόγευμα όταν έπεσε στα χέρια μου εκείνο το τεύχος και δεν αποχωριστήκαμε ποτέ ο ένας τον άλλο.

Είμαι ερωτευμένος με το περιοδικό “Εσείς Kαι Tο Πλέξιμο”. Μια πραγματική πλεκτική Βίβλος, με όλα όσα χρειάζεται να μαθαίνει ο φανατικός του είδους, νέα, απόψεις, τεχνικές και σπουδαίους συντάκτες. Έχουν περάσει τόσα χρόνια και συνεχίζω να  το αγοράζω ενστικτωδώς, ακόμα κι αν δεν έχει τόσα πολλά να μου προσφέρει πλέον. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Επειδή το αγαπημένο μου περιοδικό πεθαίνει.

Μήνα με το μήνα, τεύχος με το τεύχος. Τι το σκοτώνει; Νιώθω ότι χάνει την επαφή με τον κόσμο. Με τα καλύτερα και προοδευτικότερα τμήματα της πλεκτικής κοινότητας. Έχει αφήσει μερικές πολύ μεστές και συνειδητοποιημένες γενιές να του ξεφύγουν, επειδή εγκλωβίστηκε στη γκετοποίηση που το ίδιο δημιούργησε. Αποξένωσε πολύ και καλό κόσμο, που ενώ μοιράζεται το ίδιο πάθος για το αντικείμενο, απωθείται από τη στερεοτυπική αντίληψη των us against the false world knitting warriors, απωθείται από την υπεράσπιση του ενός και ορθού τρόπου, απωθείται από τις κλειστές κάστες.

Ευγενής και θαρραλέα η ρομαντική αντίληψη ότι ο κακός μοντέρνος κόσμος δε μας καταλαβαίνει και πρέπει ενωμένοι να τον αποκρούσουμε, ότι δεν έχουμε ανάγκη την άκαρδη γκόμενα που δε μας θέλει επειδή πλέκουμε αλλά έχουμε true καρδιά και να πεθάνει η καριόλα, αλλά ο μόνος που ελκύεται από κάτι τέτοια σύνδρομα καταδίωξης είναι κάποιος αδημιούργητος, ανασφαλής, που δεν πατάει στα πόδια του. Κάποιος που περιμένει έναν Μεσσία, να του πει τι να πιστεύει, τι να υπερασπίζεται, τι να θεοποιεί. Οποιοσδήποτε συνειδητοποιημένος και αυτάρκης νιώθει ότι δεν έχει θέση σε αυτό το cult. Δεν έχει θέση ανάμεσα σε απαράβατους κανόνες και άφθαρτα είδωλα.

Το αγαπημένο μου περιοδικό πεθαίνει επειδή άφησε το internet να το ξεπεράσει. Επειδή πέρα από ένα τυπικό website, δεν εκμεταλλεύτηκε την ταχύτητά του. Δεν αξιοποίησε τους πάμπολλους καλούς γραφιάδες του ώστε να προσφέρει έξτρα web only υλικό και να στρέψει κόσμο προς τις ιδέες που ήθελε να γνωστοποιήσει. Πόσες αξιολογότατες απόψεις θα μπορούσε να φιλοξενήσει εκεί, εφόσον ο έντυπος χώρος είναι περιορισμένος; Πόσα δημιουργικά πράγματα θα μπορούσε να είχε κάνει εάν ζόγκλαρε αποτελεσματικά τα social media; Πόσο κόσμο που δεν πατάει σε περίπτερο θα είχε ψαρώσει εάν πουλούσε την εντύπωση ότι «βλέπεις κάτι γαμάτο online; Ανάμεσα σε εκείνες τις σελίδες, έχει πολύ περισσότερο»; Αλλά το «Εσείς Και Το Πλέξιμο» δεν έκανε ποτέ, τίποτα από αυτά.

Και ποιος φταίει για αυτό;

Η Τζίνα Καπέρογλου, η διευθύντρια σύνταξης.

Γιατί; Επειδή η Τζίνα μισεί το internet. Δεν το νιώθει, το θεωρεί ευτελές και τιποτένιο, άξιο μόνο για επιφανειακές εφαρμογές. Λες και το μέσο είναι το θέμα, όχι το μήνυμα ή ο πομπός. Και όταν δαιμονοποιείς κάτι που όλος ο κόσμος έχει αγκαλιάσει, η περιθωριοποίηση είναι αναπόφευκτη. Έχει συμβεί και παλιότερα, με τη χάραξη στην πέτρα, τις πτητικές μηχανές του Ντα Βίντσι, τον ηλεκτρισμό, είναι σύνηθες για το ανθρώπινο γένος.

Η Τζίνα πιστεύει ότι μόνο το τυπωμένο είναι αληθινό, επειδή έχοντας το τριγύρω, μπορείς να το ξαναπιάσεις στα χέρια σου και να ανακαλύψεις κάτι που σου ξέφυγε την πρώτη φορά. Online θα παρασυρθείς με κάτι νέο και δε θα ξαναγυρίσεις πίσω. Αν ας πούμε έχεις αφήσει 2 τεύχη «Ε.Κ.Τ.Π.» πάνω στο πλυντήριο, σε κάποιο μελλοντικό χέσιμο θα το ξαναπιάσεις και θα τσεκάρεις μια τάδε σταυροβελονιά που σου διέφυγε. Η ίσως να θεωρεί το έντυπο αληθινό, επειδή δε μπορεί να φτιάξει το ηλεκτρονικό.

Ως ένα σημείο το καταλαβαίνω. Κι εγώ επίσης νιώθω ότι δεν κατέχω κομμάτια της νεανικής διαλέκτου και λειτουργίας. Η λύση όμως, εφόσον θέλω να έχω απήχηση και μακροζωία, δεν είναι να απορρίψω το modus operandi τους και να προσπαθήσω να κάνω τους πιο ευκολόπιστους από αυτούς σαν τα μούτρα μου, η λύση είναι να τους μάθω.

Οι νέοι πλέκουν αλλιώς τώρα πια.

Κι αν δε μπορώ να το καταλάβω μόνος μου, πρέπει να βρω κάποιον να μου το μάθει. Εύχομαι μερικές φορές να ήμουν ο εκδότης (όχι ο υπάρχων, κάποιος που να νοιάζεται και να έχει ιδέα) και να ξετρυπώσω ένα τσακάλι 25άρη μπλόγκερ, να τον φυτέψω στο γραφείο, να μοιράσω τη διεύθυνση στους δυο τους 50/50 και να απαιτήσω αποτελέσματα.

Δε μπορώ να περιγράψω πόσο με στενοχωρούν τα editorials της Τζίνας. Μου φαίνεται αδιανόητο να προσπαθεί να παρακινήσει τους νέους να πλέξουν ρετρό, ακυρώνοντας όλα όσα νιώθουν δικά τους, προβάλλοντας με κάθε ευκαιρία την τάδε συνέντευξη του δείνα παππού master στο πλέξιμο που κατακεραυνώνει τον σύγχρονο κόσμο επειδή τον έχει προσπεράσει και να το πουλάει σαν ανεκτίμητη σοφία. Το να γουστάρει κάποιος να δένει πλέξη με στυλ 30ετίας, φορώντας λευκό μποτάκι, με γεια του με χαρά του. Το να τον παροτρύνει όμως και να του δίνει επιχειρήματα για ποιο λόγο είναι καλή ιδέα, κάποιος που έχει δημόσιο βήμα και έναν τίτλο με βαρύτητα στην κοινότητα, είναι εγγυημένη ταφόπλακα. Γιατί και αυτός ο πιτσιρικάς οδηγείται σε σύντομο αδιέξοδο, και ο διπλανός του που έχει πίστη στον εαυτό του και δε χρειάζεται καθοδηγητές, θα απομακρυνθεί.

Και ξέρεις τι είναι αυτό που λείπει από τη Τζίνα πάνω από όλα;

Η αποδοχή του ενδεχομένου ότι μπορεί να έχει άδικο. Τι είναι αυτό; Αυτή η άγνωστη έννοια; Watch this.

Έχω γράψει 900 λέξεις μέχρι τώρα, βγαλμένες από την καρδιά μου, για ένα περιοδικό που αγαπώ. Που αγοράζω και διαβάζω 20 χρόνια τώρα. Και που δε θέλω να δω να χάνεται στην απαξίωση.

Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

Εγώ είμαι απλά ένας μπλόγκερ που γράφω τη γνώμη μου δεξιά και αριστερά. Δε λειτουργώ ένα περιοδικό εδώ και 30 χρόνια, διαμέσου φωτιάς και σιδήρου. Ίσως αυτός να είναι και ο σωστός τρόπος. Ίσως το κοινό να γουστάρει τα μελοδραματικά editorials για χαμένες αρετές που ποδοπάτησε ο αδυσώπητος σύγχρονος τρόπος ζωής. Δεν έχω κάνει αυτή τη δουλειά ούτε μια μέρα στη ζωή μου και δεν έχω το ηθικό πάτημα να κουνάω το δάχτυλο σε κανέναν.

Είδες Τζίνα; Έτσι γίνεται.

Τώρα, pretty fuckin please, with sugar on top, θα φροντίσεις ώστε να μην πεθάνει το αγαπημένο μου περιοδικό;

Advertisements

One thought on “Το αγαπημένο μου περιοδικό πεθαίνει και το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι αυτό το open letter…

  1. malakies filarako. o typos, plerwnetai apo auti ti douleia. apo auti, epeidi diafhmizontai atoma epi plerwmh. an den exei diafhmhseis, den mporei na bgalei lefta. kai an to dwsei tsampa, papala. sto internet, ola kala ola wraia, alla yparxoun edraiwmenoi alloi 10, pou to kanoun eite tsampa, eite me diafima, estw ki an exei to onoma den exei ti xarh. kai an to balei online, ti na zitisei gia diafimisi. ena 50kaki kai poly. enw twra zitaei 600akia akatebata, i alliws den paizei afierwmataki, synenteuksoula kai ta tiauta….gia to emeis kai to pleksimo milame panta kai tin trou staurobelonia. kai akoma kai to i eisboli tis staurobelonas kai ola ta paromoia ayto ekanan. apla pio apotyxhmana. kai twra oloi autoi oi mparmpades prospathoun na kanoun epeidiksei sta staurobelwnadika, pou serviroun, ksebrakwmenes tatouatzoudes pou forane tis dimiourgies tous, se trixwtous, anerastous elafantes, erastes ths plektikis parthenou kai tis gynaikaginesklabamou logikis. kalo ks-ypnio.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s