Όταν σταματήσω να πιστεύω σε αυτά τα παιδιά, θα είναι μια μαύρη μέρα για τη μουσική

10421579_737556756282009_2506048995512658060_nΔεν εννοώ τη μουσική γενικώς, τη μουσική όλου του κόσμου, προφανώς στον προσωπικό μου μικρόκοσμο αναφέρομαι.

Αυτό δεν είναι ένα ποστ διάλεξης, ορολογίας και σημειολογικής θεωρίας (όπως συνήθως γίνεται), αυτό είναι ένα απλό heads up για εκεί έξω.

Απλά τα πράγματα, οι αγαπημένοι όλων των παιδιών Above Us The Waves κουρδίζουν μηχανές ετοιμάζοντας τον επόμενο δίσκο τους και μας πετάνε σαν πρώτο τυράκι το lyric video του «Windcheater».

Αλήθεια, πίστεψε κανείς ότι δε θα υπάρχει έστω και λίγη σημειολογία; Με προσβάλλετε.

Ο κυριότερος λόγος που το κομμάτι είναι καλό, είναι επειδή σε κάνει να σκέφτεσαι. Το metal και οι νότες έρχονται μετά. Λατρεύουμε τη Σουηδία, και εμείς και αυτοί, σωστά; Μην παίρνεις και τόσο φόρα, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Η μουσική είναι αυτό που περιμένουμε (σημειωτέον το επιπλέον φρουτάκι, ότι αναγνωρίζεις περί τίνος πρόκειται, εύγε οι οργανίστες) αλλά η φωνή κάνει τσαλίμια.

Αλλάξαμε ήπειρο;

Πιάσαμε Βοστώνη;

Θα βγαίνουμε στη σκηνή με κοκκάλινο nerd γυαλί και ακουμπισμένο στον ενισχυτή της κιθάρας τον Burroughs;

Hallelujah, ευχαριστώ. Το αμερικάνικο campus metalcore είναι από τις gourmet απολαύσεις που δεν ξεπερνιούνται εύκολα και η δόση αξιολογείται και εκτιμάται ιδιαιτέρως. Το μείνε-ακίνητος-και-άκου ρεφρέν παραμένει όπλο της μπάντας και δε φοβόμαστε τίποτα.

Ας αφήσουμε το χαβαλέ λίγο στην άκρη τώρα, ναι;

Το σημαντικότερο προσόν ενός καλλιτέχνη, ιδιαίτερα αν αυτός είναι νέος, είναι να νιώθει την εποχή γύρω του. Το θέμα του «Windcheater» είναι από εκείνα που δε μπορείς να αγνοείς, τελεία και παύλα. Όσο και να το συνηθίζουμε σαν κοινωνία (όπως και όλες τις επαναλαμβανόμενες φρίκες) δεν αλλάζει σε τίποτα την τραγικότητα που κουβαλάνε οι παραφορτωμένες βάρκες στα σκοτεινά νερά και την ιστορική ευθύνη που φέρουν όσοι επί της ουσίας γεμίζουν τις θάλασσες με πτώματα απελπισμένων ανθρώπων.

Η κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ή δουλειά του Μάνθου Στεργίου στις εικόνες θέλω να πιστεύω ότι θα σημαδέψει την εποχή και σίγουρα είναι κάτι που δε θα ξεχάσουμε σύντομα.

Αλλά ας μην προτρέχουμε, οι μουσικοί έχουν για όπλα τους τις νότες, οι ακροατές έχουμε την εγκράτεια. Ένα μικρό ορεκτικό είναι, δε μας κρατάνε και από τα αρχίδια. Θέλει πολλή δουλειά ακόμα ώστε να εντυπωσιαστούμε συνολικά, οπότε λιγότερα check in και tags στα social media (ναι, ομορφάντρα, για σένα λέω) και στρώνουμε κώλο.

Υπάρχει κόσμος που περιμένει εδώ έξω, τι νομίζεις;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s