R.I.P. Phil Anselmo, δε θα λείψεις σε κανέναν

αρχείο λήψηςΑν ακούς οτιδήποτε παίζεται με distorted κιθάρα και έχεις σύνδεση internet, το έχεις δει. Ο Phil Anselmo στο φινάλε του Dimebash 2016 χαιρέτησε το κοινό με δυο μεγαλοπρεπή Sieg Heil, γκάριξε ένα αρχοντικό “white power” και έφυγε.

Η χειρονομία, είναι άβολη σαν θέαμα. Αν δοκιμάσεις να την κάνεις τώρα, ο ίδιος, μπροστά από έναν καθρέφτη, θα νιώσεις ένα μούδιασμα. Είναι αγριευτικό πράγμα, σίγουρα. Γιατί όμως έχω την εντύπωση ότι κανείς δεν έπεσε από τα σύννεφα βλέποντας αυτόν να το κάνει; Δεν είναι προφανής η απάντηση;

Όλοι το ήξεραν. Όλοι είχαν ξαναδεί τα σημάδια από αυτόν, όλοι ήξεραν ότι live άλλαζε τους στίχους στο “A New Level”, όλοι είχαν ξανακούσει τα λογύδριά του. «Αν βγει ένας μαύρος και πει ότι είναι περήφανος για το χρώμα του, θα τον χειροκροτήσουν. Αν πει το ίδιο ένας λευκός, θα πέσουν να τον φάνε». Η εξισωτική λογική του ηλίθιου, που σβήνει το παρελθόν, το καθόλου μακρινό παρελθόν για να δικαιολογήσει σε κοινωνικό επίπεδο την ιδεοληψία του.

Το ότι η δουλεία καταργήθηκε στην Αμερική δια νόμου το 1833, δε σημαίνει τίποτα. Δεν πάει να πει ότι από τότε και μετά όλα πήγαν εξαίρετα για τους μαύρους κατοίκους και πόσο μάλλον ότι εφόσον ήταν πλέον παράνομο να αγοράζεις έναν τύπο, σταμάτησε να συμβαίνει. Υπάρχουν γκριζομάλληδες κύριοι σήμερα, που θυμούνται ότι δεν επιτρεπόταν να πάνε σε οποιαδήποτε τουαλέτα, να κάτσουν σε οποιαδήποτε θέση, να πιάσουν οποιαδήποτε δουλειά, που τους εκμεταλλευόταν ο χλωμός διπλανός τους και δε θα έβρισκαν ποτέ το δίκιο τους.

Ο Phil Anselmo θεωρεί ότι όλα είναι flat. Ότι ο τρόπος που ανατράφηκε και οι ιδέες που έχει είναι φυσιολογικές. Και σαν ελεύθερος άνθρωπος που όντως είναι, θέλει να τις αναπαράγει όπου σταθεί και όπου βρεθεί. Και έχει δίκιο, το Σύνταγμα του εξασφαλίζει την άνεση να το κάνει.

Ο Phil Anselmo είναι επίσης ένας ηλίθιος. Πάντα ήταν, το ότι καμούφλαρε την αρκουδαρέϊκη φύση του πίσω από κατάχρηση ουσιών και χοντρόπετσο metal δε σημαίνει ότι δε γινόταν εμφανές συχνότατα και από πολύ κόσμο. Αυτός ο κόσμος είναι που έχει την ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση.

Επειδή κανείς δεν έλεγε κουβέντα.

Οι λόγοι που μπορούσε τόσα χρόνια ο Anselmo να τη γλυτώνει κάνοντας αυτά τα πράγματα, είναι πολλοί και διάφοροι. Κάμποσους από αυτούς εξηγούν ο Axl Rosenberg του Metalsucks, o Paul Brannigan του Metal Hammer αλλά και ο Robb Flynn των Machine Head στο viral πλέον, βίντεό του. Και γι’ αυτό η σημερινή μέρα είναι σημαντική, επειδή η σιωπή σταμάτησε και ο κόσμος μιλάει. Βγήκαν αυτοί και ελπίζω θα βγουν κι άλλοι που θα αντιμετωπίσουν τη χυδαιότητα και το ρατσιστικό μίσος, αδιαφορώντας για τη grande περσόνα (πάλαι ποτέ) του Anselmo.

Είναι σημαντικό να εμφανιστούν περισσότεροι. Αγαπητά μουσικά media, δε φτάνει να αναπαράγετε την είδηση, να φτιάξετε αστεία memes για τη σελίδα σας στο facebook και να αρκεστείτε να φιλοξενήσετε τα σχόλια των αναγνωστών σας. Είναι απαραίτητο, όποιος θεωρεί ότι ανήκει στη μουσική σκηνή να πάρει ξεκάθαρη και αναλυτική θέση. Είτε διαφωνεί, είτε συμφωνεί με τον Anselmo. Προφανώς και θα διατηρείται η ελευθερία του λόγου, έστω κι αν είναι για να ξεχωρίσουμε τους ανθρώπους από τα σκουπίδια.

Και το σημαντικότερο; Κατά τη διάρκεια ισχύος αυτού του περιστατικού, του οποίου το virality θα είναι περιορισμένο και σε λίγες μέρες θα έχει ξεπεραστεί από την επικαιρότητα, νομίζω ότι θα πρέπει να έχουμε κατασταλάξει μια και καλή. Να είμαστε ξεκάθαροι ότι η σημαία της Συνομοσπονδίας δεν είναι αποδεκτή σε καμία περίπτωση, ότι τα μπλουζάκια με υπονοούμενα δεν είναι οκ, ότι οι Νορβηγοί που σταμπάρονταν ως NS δε μπορεί να είναι για πλάκα, ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν θέση στην κοινότητά μας.

Δεν έχει να κάνει με πολιτική ορθότητα, με πολιτισμό, ανοχή στη διαφορετικότητα και σουηδικό σεβασμό στον προσωπικό χώρο του άλλου. Είναι σκέτα-νέτα, το στοιχείο που ξεχωρίζει αν είσαι καλός άνθρωπος ή υποανάπτυκτο δίποδο. Ο Phil Anselmo έδειξε για τελευταία φορά σε ποια κατηγορία ανήκει και θέλω να πιστεύω ότι σφράγισε τη μοίρα και την υστεροφημία του. Δε με ενδιαφέρει αν ο καθένας θα αποφασίσει να μην ξανακούσει Pantera ή όχι. Ο αγαπητός σε όλους Dimebag κότσαρε καμαρωτός πάνω στην κιθάρα του την πολεμική σημαία του στρατού που έχυνε το αίμα του για να συνεχίσει να υπάρχει η δουλεία. Γιατί να ήταν καλύτερος; Είναι η κληρονομιά του Νότου, ένα απλό σύμβολο και πλέον δεν είναι φυσικά ρατσιστές; Να τη βάλουν σε μουσείο, αλλιώς να πάνε να γαμηθούν και αυτοί, μαζί με τα συγκροτήματά τους.

Αντίο λοιπόν Phil Anselmo, σε αγάπησα πολύ σαν νέος για τη μουσική και το στυλ σου, εγώ όμως έγινα σοφότερος μεγαλώνοντας, ενώ εσύ καθόλου. Στα τσακίδια, εύχομαι να κρυφτείς σε μια τρύπα της Νέας Ορλεάνης μέχρι το τέλος σου, και θα ήμουν ευτυχισμένος αν όλοι οι υπάνθρωποι που έχουν τα ίδια μυαλά με σένα, σε ακολουθούσαν.

 

Advertisements

2 thoughts on “R.I.P. Phil Anselmo, δε θα λείψεις σε κανέναν

  1. Όχι, όχι και όχι. Πέφτεις στη παγίδα των ημερών. Δεν υπάρχει «επίσημος σύλλογος αυτού του είδους μουσικής» που έχει υποχρέωση να επιβάλλει μια συγκεκριμένη ιδεολογία ή κάτι τέτοιο. Όταν βγαίνει πρόεδρος ομάδας στο NBA και κάνει ρατσιστικό σχόλιο, ΟΚ, λογικό είναι να τον μπαγλαρώνουν οι άλλοι πρόεδροι, κάνει ζημιά στο άθλημα. (Ειδικά στο μπάσκετ που είναι οι περισσότεροι παίχτες μαύροι!) Στη μουσική δεν ισχύει αυτό. Αν δεν τον μαζεύει η εταιρεία του, όσο πανηλίθιος ρατσιστής και να είναι ο Anselmo, πουλάει την φάση του. Συνήθως στη μουσική είναι λίγο ακραίοι και ηλίθιοι ή/και βαλτοί. (πχ τα βλακώδη κολπάκια των Green Day μου έρχονται κατά νου σαν publicity stunts κρυμμένα σε τάχα μου δήθεν ιδεολογία.) Επειδή οι εταιρείες ΔΕΝ ασχολούνται συνήθως, οι ίδιοι οι τραγουδιστές ή κιθαρίστες (συνήθως, οι μπασίστες και οι ντράμερ απλά πίνουν και δέρνουν τις γυναίκες τους) σκέφτονται μόνοι τους κάθε τόσο: «ρε καιρό έχουν να ασχοληθούν μαζί μου, ας κάνω κάτι ηλίθιο τώρα».

    Διαφωνώ προφανώς με τον ναζισμό, τον ρατσισμό και τις βλακείες του Anselmo. Αλλά θα υπερασπιστώ τόσο το δικαίωμά του να τις κάνει, όσο και των ηλιθίων που δεν διαφωνούν μαζί του. Αν δεν μπορείς να τραβήξεις μια γραμμή ανάμεσα σε ΛΟΓΙΑ και ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ (πχ τι κάνει με τα χέρια του στον αέρα) και ΠΡΑΞΕΙΣ (πχ να χτυπήσει έναν μαύρο ή να σκοτώσει κάποιον) μάλλον εσύ έχεις το πρόβλημα και όχι αυτός. Γιατί με την ίδια λογική να πιάσουμε και όσους πχ πίνουν στη σκηνή. Είναι καλό αυτό; κλπ κλπ.

    • Μα φυσικα και ειναι ελευθερος, ειναι ξεκαθαρο. Δεν ειναι αυτος η ο καθε αλλος ρατσιστης το θεμα. Ειναι το ποσοι απο τους ανθρωπους του κυκλου μας ( καλλιτεχνες και σχολιαστες) συμφωνουν μαζι του. Αρκετοι εχουν εκφραστει υπερ του σε σχολια και αυτο ειναι καλο. Ειναι μια καλη και hyped αφορμη να εξασκησουμε την ελευθερια του λογου. Και επειδη τελευταια ειναι ολο και περισσοτερο ok να εκφραζεται ο φυλετικος διαχωρισμος, ας δηλωσει ο καθενας τη θεση του βρε αδερφε. Οχι για τσαμπουκαδες, αλλα εχει φτασει ακομα και σε πολιτικο παγκοσμιο επιπεδο το πραγμα σε οριακο επιπεδο. Ανοιγουμε τα χαρτια μας και προχωραμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s