Μπορείς να δεις το “Roadies”. Ή μπορείς απλά να κοιτάξεις σε έναν καθρέφτη

roadies

Εσύ, έχεις μια αγάπη στη ζωή σου;

Δε μιλάω μόνο για μια γλυκιά κοπέλα, ή έναν τίμιο άντρα, εννοώ υπάρχει κάτι που να σου ζεσταίνει την καρδιά; Ένα άσβεστο πάθος, μια ειλικρινή αφοσίωση σε κάτι, που σου ομορφαίνει την κάθε μέρα;

Πες με χαζορομαντικό, αλλά θέλω να πιστεύω ότι εφόσον διαβάζεις Mud Times, ναι, έχεις. Ίσως είναι η τέχνη, τα ορνιθοσκαλίσματα πάνω σε μια λευκή σελίδα, ή πολλά μαύρα σημαδάκια κατά μήκος ενός πενταγράμμου, όμως υπάρχει κάτι, έτσι δεν είναι;

Κάτι που θα βγάλει τον αισθηματία ηθικολόγο από το βαθύ πηγάδι που τον έχεις ρίξει, εγωπαθή, κυνικέ μπάσταρδε. Που θα σε συγκινήσει σε επίπεδο 8χρονου, που θα σε κάνει να αποκηρύξεις το χρήμα, που κατά τη διάρκεια του θα κρατήσεις ένα άγνωστο κορίτσι από το χέρι, χωρίς να σε νοιάζει τίποτα. Μάλλον θυμήθηκες ένα τραγούδι τώρα, σωστά;

Ε λοιπόν, είμαστε πολλοί τέτοιοι. Ένας από εμάς είναι και ο Cameron Crowe. Που όπως εσύ κι εγώ, λατρεύει τη μουσική. Και τους μουσικούς, και το lifestyle τους. Περισσότερο από όλα όμως, λατρεύει τους ανθρώπους που αγγίζει αυτό. Τον εαυτό του. Εσένα κι εμένα.

Ο Cameron Crowe μας έδειξε μια και καλή τα χαρτιά του στο “Almost Famous”. Μια ρομαντική ιστορία ενός νέου, που επειδή έπεσε με τα μούτρα σε αυτό που αγαπούσε, καλουπώθηκε σαν ύπαρξη και βρήκε το δρόμο του. Το πίστεψε, το ακολούθησε και έγινε.

Τόσο χαζά και τόσο ρομαντικά. Είναι ο αληθινός κόσμος έτσι; Ενδεχομένως όχι.

Όταν λες μια ιστορία όμως, είναι ο ρεαλισμός κάτι που σε απασχολεί; Nooope.

Φέτος ο Cameron Crowe δεν έκανε άλλη μια ταινία. Πήρε το φίλο του το JJ Abrams και έφτιαξαν μια τηλεοπτική σειρά. To “Roadies” είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος. Η καθημερινότητα και οι περιπέτειες ενός road crew μιας hard rock μπάντας, που περιοδεύει την Αμερική. Οι χαρακτήρες, οι συναναστροφές, οι αναποδιές και οι στιγμές πωρωμένης επιτυχίας, κλεισμένες σε tour buses και στάδια.

Ειλικρινά, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πεις για αυτό. Εκτός αν είσαι ο Πάτρικ ο Αστερίας των ιντερνετικών σχολίων, που θα κρίνεις απαραίτητο να δηλώσεις ότι έχοντας δουλέψει on the road, το show έχει πολλές ανακρίβειες. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Έχουν άδικο; Όχι και τόσο.

Το “Roadies” δε θα μείνει στην ιστορία. Δεν είναι μια από τις καταπληκτικές blockbuster υπέρ σειρές που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

Έχει σεναριακά κενά; Βέβαια.

Τα καλύπτει με άτσαλα μπαλώματα ποιητικής αδείας; Σίγουρα.

Τα 5 επεισόδια που έχουν παιχτεί μέχρι τώρα, δείχνουν μια κλιμακούμενη πλοκή που θα καταλήξει κάπου, ή απλά περιγράφουν στιγμές; Κυρίως το δεύτερο.

Δυνατή ιστορία, συναρπαστικούς χαρακτήρες που εξελίσσονται, γαμωτεράστιο budget και λαμπερούς αστέρες που χτίζουν καριέρες; Ο tour manager είναι ο Luke Wilson, για όνομα του θεού, όχι. Το “Roadies” δεν τα έχει όλα αυτά.

Εκείνο όμως που έχει, θα σου ζεστάνει την καρδιά.

Είναι μια μεγάλη ιστορία ανθρώπων που αγαπούν αυτό που κάνουν τόσο βαθιά, που αποκλείεται να μη σε συγκινήσει. Που θα περάσουν ταλαιπωρίες αναίτιες, για μια παλιά παράδοση της φάρας τους. Που θα πέσουν από έναν ερωτικό γκρεμό, επειδή τους μίλησε ένα τραγούδι. Που δε γίνεται να μην κάνουν τη δουλειά τους όσο καλύτερα μπορούν, υπάρχει ένα rock n roll show που στηρίζεται σε αυτό. Και όλοι ξέρουμε τη δύναμη ενός τέτοιου, έτσι δεν είναι; Που έχτισαν μια ολόκληρη περιπέτεια πάνω στη συναισθηματική άμμο που λέγεται τέχνη. Επειδή οι Who το 1979, σήμαιναν κάτι.

Δεν είναι η σειρά που θα σε βάλει να μετράς αντίστροφα για το επόμενο επεισόδιο μετά το συγκλονιστικό cliffhanger του προηγούμενου. Είναι εκείνη που ξέρει τι είσαι. Είναι αφελής, τσαπατσούλικη, χαζούλα και λίγοι νοιάζονται αν υπάρχει.

Είναι ακριβώς σαν εμένα κι εσένα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s