Οι Imperial State Electric είναι το καλύτερο συγκρότημα που άφησες να σου ξεφύγει

maxresdefault

Δείξε μου κάποιον που δεν παραπονιέται για τη δουλειά του, και θα σου δείξω έναν ψεύτη.

Δε λέω ότι είναι όλοι δυστυχισμένοι και βλαστημούν την ώρα και τη στιγμή που σηκώθηκαν από το κρεβάτι, όμως ακόμα και εκείνοι που έχουν μετουσιώσει τη φυσική τους κλίση σε επάγγελμα, περνούν στιγμές μαύρης απελπισίας.

Ομολογώ ότι έχω περάσει και εγώ τέτοιες. Σου έχει τύχει να είσαι στη δουλειά, να πηγαίνεις τουαλέτα και να στέκεσαι εκεί μέσα, χωρίς να θέλεις να βγεις; Που να νιώθεις βαθιά στην ψυχή σου ότι είσαι πιο ευτυχισμένος κοιτώντας μια βρώμικη λεκάνη; Ίσως δε συμβαίνει όλες τις φορές, όμως έστω και μια είναι αρκετή, το ξέρω.

Όσο όμως κι αν αυτές οι μέρες μας σημαδεύουν την ψυχοσύνθεση, σήμερα που μιλάμε δεν είναι μια τέτοια. Σήμερα η αφεντιά μου δουλεύει από το σπίτι (έτσι λέγεται στην corporate διάλεκτο, στ’ αλήθεια είναι κάτι σαν ρεπό-με-χώσιμο-που-δε-φαίνεται-πουθενά) και ακόμα κι έτσι, δε θα παραπονεθώ. Επειδή σήμερα η δουλειά μου είναι να ακούσω όσα περισσότερα πράγματα μπορέσω από τους καταλόγους 2 σουηδικών labels (Despotz και Dragon, για όποιον ενδιαφέρεται) με σκοπό να ξεχωρίσω ό,τι τυχόν ενδιαφέρον υπάρχει εκεί μέσα ώστε να το φέρουμε σαν εισαγωγή. Δεν ξέρω ακόμα πόσο καλά θα πάει όλο αυτό, ο ένας κατάλογος έχει κυρίως glam/punk/metal και ο άλλος jazz, σε κάθε περίπτωση όμως, δεν το λες άσχημο task.

Που ξέρεις κιόλας, μπορεί να πέσεις σε κανένα κρυμμένο διαμάντι. Μπορεί να ξετρυπωθούν οι νέοι Imperial State Electric αν είμαι τόσο τυχερός. Οι οποίοι ενδεχομένως να είναι πιο ενδιαφέροντες δημογραφικά, παρά μουσικά. Στην επόμενη σοβαρή του απόπειρα μετά το τέλος των Hellacopters, ο Nicke Andersson φάνηκε ότι ήθελε να πετάξει κάτι από πάνω του. Ξέδωσε με την κιθάρα του σε αυτό το ευχάριστο power pop chord rockin’ ύφος που τόσο λατρεύουν και έχουν στο πετσί τους οι Σουηδοί (μην το πείτε σε κανέναν, αλλά το metal δεν είναι πλειοψηφικό εκεί πάνω) και του βγήκε τόσο αβίαστα, που από το 2009 το πάει καροτσάκι άλμπουμ-περιοδεία, άλμπουμ-περιοδεία.

Το μαγικό με τους I.S.E. είναι πως δεν υπάρχουν και πολλά να ειπωθούν. Αφήνεις τη βελόνα πάνω, αυτοί απλά παίζουν, αυτομάτως το πόδι σου βρίσκει το beat και δεν το ξαναχάνει ποτέ. Προσωπικά είμαι λάτρης του ομώνυμου ντεμπούτου του 2010 και το ολοκαίνουριο “All Through The Night” φαίνεται να έχει εξίσου υψηλές αξιώσεις.

Ορίστε λοιπόν. Εγω θα βυθιστώ στους καταλόγους αμφιβόλου ποιότητος, ενώ εσύ θα περάσεις τέλεια με κεφάτη μουσική, από ένα σχήμα που ακόμα και αν δεν είχες ιδέα ότι υπάρχει, πλεον θα το πετάς σε παρέες με ύφος αυθεντίας “Καλά, δεν τους ξέρεις;”.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s