Το πνεύμα των παλιών Iron Maiden ζει στους Mutoid Man

4066404Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν με ενοχλεί ή αν με γοητεύει το ιδιόμορφο status που έχουν οι Iron Maiden στο χώρο του ελληνικού rock. Για ένα τεράστιο κομμάτι του, αποτελούν ιερές αγελάδες και το οτιδήποτε λεχθεί για αυτούς θα μπει κάτω από το αναλυτικότερο των μικροσκοπίων, με τους υποστηρικτές να ψάχνονται για καυγά με το παραμικρό. Υπάρχει και ένα άλλο, σχετικά νεότερο τμήμα που μπούχτισε από την επί χρόνια θεοποίηση τους από τους μεγαλύτερους και θεωρούν σχεδόν ηθική τους υποχρέωση να τους αμφισβητούν.

Σε κάθε περίπτωση, ένας τίτλος όπως αυτός που προηγείται του κειμένου είναι καταδικασμένος να αποτύχει.

«Ποιοι είναι αυτοί οι Mutoid Man, και από που ως που μπαίνουν στην ίδια πρόταση με τους Maiden;», οι προφανείς διαμαρτυρίες των μουσικών εικονομάχων. «Γιατί να είναι ανάγκη να συνδεθεί ένα από τα πιο φρέσκα projects των τελευταίων ετών με κάτι παρωχημένο;», θα ακούγονταν από την αντίθετη όχθη οι εικονοκλάστες. Θεωρητικά, έχουμε χάσει πριν καν ξεκινήσουμε. Ή μήπως όχι;

Κατ’αρχήν, οι συστάσεις. Οι Mutoid Man που προφανώς δεν απολαμβάνουν κανένα είδος δημοσιότητας, είναι το χαλαρό side project των Steve Brodsky (Cave In), Nick Cageao και Ben Koller (Converge), οι οποίοι στο πρώτο τουλάχιστον album τους είχαν φτιάξει μια ωραία ισορροπία μοντέρνου μελωδικού hardcore, ακριβώς ανάμεσα στις ηχητικές ταυτότητες των βασικών σχημάτων των συμμετεχόντων. Το «Bleeder» του 2015 ήταν φρέσκο, ήταν up tempo, ένα ιδανικό heavy καλοκαιρινό soundtrack. Ευχάριστο και ευπρόσδεκτο, αλλά όχι κάτι που κρατούσαμε την ανάσα μας για τη συνέχεια του.

Όταν λοιπόν λίγες μέρες πριν έφτασε στα χέρια μας το «War Moans», το δεύτερο και ολοκαίνουριο album, δε μπήκε στις ακροάσεις πρώτης προτεραιότητας, μέχρι που οι συγκυρίες το έφεραν σε αυτή τη θέση. ‘Η πιο συγκεκριμένα, ένα τυχαίο shuffle.

Τα πρώτα reviews ήταν θετικά προσκείμενα. Μιλούσαν για περισσότερη ταχύτητα, για περισσότερο αγνό metal χαρακτήρα και μάλιστα αναφέρθηκαν και οι Iron Maiden σε κάποια. Αν όμως έχω κρατήσει μια ατάκα για τους θρυλικούς Βρετανούς, είναι εκείνη του Δημήτρη Τσούνταρου που είχε αναφέρει σε κάποιο τεύχος του ελληνικού Metal Hammer μιλώντας για το πρώτο Maiden album ότι «…είναι τόσο πηγαίο και ορμητικό που θα συνέχιζε να παίζει, ακόμα κι αν κοβόταν το ρεύμα».

 

Ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν η τυχαία εναλλαγή κομματιών στο iPod έφερε το «Melt Your Mind» αμέσως μετά το «Prowler», η ελευθεριότητα και το συναίσθημα ελεύθερης πτώσης ήταν ακριβώς το ίδιο και αυτός ο ανεπιτήδευτος rock n roll χαρακτήρας που μοιράζονται τα δυο κομμάτια έκαναν τα 37 χρόνια που τα χωρίζουν να μοιάζουν δευτερόλεπτα.

Ο δίσκος των Mutoid Man είναι εμποτισμένος σε αυτό το πνεύμα, οι δημιουργοί του έχουν την άνεση να ισορροπούν κλασικότροπο metal με μοντέρνα ατμόσφαιρα και το ότι επιλέγουν να κυκλοφορούν albums αρχές καλοκαιριού, μόνο ως ευτυχής σύμπτωση (;) μπορεί να θεωρηθεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s