Gus G: Ένας guitar hero που χαράσσει τον προσωπικό του δρόμο

gus-g-630Αν επιτρέπαμε στον εαυτό μας τη μικροπρέπεια του να αντιμετωπίζουμε τη μουσική σαν αγώνα δρόμου με νικητές και ηττημένους, ο Gus G θα ήταν το άνετο φαβορί για τη θέση του πλέον επιτυχημένου Έλληνα μουσικού στο hard rock πεδίο.

Ο 38χρονος κιθαρίστας από τη Θεσσαλονίκη συμμετέχει σε albums από το 1999 και μέχρι αυτή τη στιγμή έχει την υπογραφή του σε 10 δίσκους των Firewind,  4 με τους Dream Evil, 3 με τους Mystic Prophecy, 2 με τους Nightrage, συμμετοχές σε άλλους 24 από διάφορους καλλιτέχνες, κάλυψε με πανθομολογούμενη επιτυχία τη νευραλγική θέση της lead κιθάρας στο σχήμα του Ozzy Osbourne για αρκετά χρόνια, και σήμερα έχει έτοιμο το τρίτο προσωπικό του album.

Έχουν κυκλοφορήσει 8 studio και 2 live Firewind albums και το “Fearless” είναι το τριτο σου σαν Gus G. Πόσο διαφορετικό είναι στ’ αλήθεια να φτιάχνεις ένα album ως bandleader, δεδομένου ότι οι Firewind ήταν εξ’ αρχής δικό σου «παιδί», σε σχέση με μια solo προσπάθεια;

Η διαδικασία είναι η ίδια λίγο-πολύ. Η κύρια διαφορά στην σόλο προσπάθεια είναι ότι είμαι εντελώς μόνος στις αποφάσεις χωρίς τα υπόλοιπα μέλη τριγύρω. Σίγουρα χρειάζομαι βοήθεια και μια δεύτερη γνώμη η οποία έρχεται κυρίως από τον συμπαραγωγό μου τον Dennis Ward, ο οποίος ανέλαβε και ρόλο μπασίστα /τραγουδιστή σε αυτό το άλμπουμ.

Η αίσθηση που πήρα από το “Fearless” ήταν πως αυτή τη φορά δόθηκε έμφαση στο δομημένο songwriting, μου ακούστηκαν τα κομμάτια πιο αβίαστα στην έκφραση τους. Πιο μακριά από το στυλ του guitar hero που θέλει να εξαντλήσει κάθε εκατοστό της ταστιέρας του δηλαδή, και περισσότερο στο να αποτυπώσουμε όσο πιο ακέραια γίνεται, τα καλύτερα κομμάτια που έχουμε στα χέρια μας. Κάνω λάθος;

Πάντα ο κύριος στόχος μου ήταν να γράψω καλά κομμάτια. Στα προηγούμενα 2 άλμπουμ υπήρχαν ωραίες συνθέσεις, απλά είχα πολλούς καλεσμένους κ πειραματιζόμουν με διαφορετικά στυλ. Το «Fearless» έχει συνοχή. Σίγουρα έχει και πολύ κιθάρα, αλλά η έμφαση δίνεται στις συνθέσεις.

Είμαι βέβαιος ότι η ομάδα που σε περιτριγυρίζει παίζει σημαντικό ρόλο στην ολοκλήρωση ενός album, ακόμα κι αν πρόκειται για solo προσπάθεια. Πως επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένοι; Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που ένιωσες ότι η φωνή του Dennis Ward ταίριαξε με το vibe αυτού του δίσκου;

Ο Dennis είναι υπεύθυνος για τις φωνητικές μελωδίες και τους στίχους. Εγώ βοηθάω με κάποιες ιδέες και επικεντρώνομαι στο να γράφω την μουσική και την ενορχήστρωση. Αυτή τη φόρμουλα ακολουθήσαμε πρόσφατα στο «Immortals» των Firewind και αφού δούλεψε τόσο καλά η ομάδα αποφασίσαμε να το συνεχίσουμε και στο σόλο άλμπουμ. Ο Dennis γράφει τους «πιλότους» στην φωνή όταν κάνουμε τα demo. Όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία μου πρότεινε να κάνουμε ένα power trio σχήμα και να τραγουδήσει και να παίξει μπάσο ο ίδιος. Μου φάνηκε πολύ καλή ιδέα γιατί δυσκολευόμουν να βρω τραγουδιστή που να δεσμευτεί για τις περιοδείες αλλά ο οποιοσδήποτε θα είχε δυσκολία να ξεπεράσει τις ερμηνείες του Dennis στο στούντιο γιατί όχι μόνο τις έγραψε αυτός αλλά έχει και πολύ καλή φωνή.  Όσο για τον Will Hunt είναι απλά κορυφαίος drummer και ήμουν fan του παιξίματος του. Συναντηθήκαμε πέρσι τυχαία σε ίδιο ξενοδοχείο που μέναμε στην Φρανκφούρτη και κρατήσαμε επαφή. Θεώρησα πως ήταν καλός οιωνός η συνάντηση μας και λίγες βδομάδες αργότερα του ζήτησα να παίξει στο άλμπουμ μου.

Έχοντας στο νου μας έναν αφοσιωμένο οπαδό των Firewind, πιστεύεις ότι υπάρχει κάτι σε αυτό το album που θα του λείψει; Αντίστοιχα, θα βρει κάτι που δεν περιμένει, αλλά που θα τον ενθουσιάσει;

Πιστεύω πως το συγκεκριμένο άλμπουμ έχει αρκετά στοιχεία που θα μπορέσει να ταυτίσει ένας φαν των Firewind. Είναι ένας guitar driven δίσκος, με πιασάρικα κομμάτια και με όλα τα μελωδικά και τεχνικά στοιχεία του παιξίματος μου που με έκαναν γνωστό. Είναι πιο metal και λιγότερο πειραματικός, από την άλλη έχει αρκετές ρετρό στιγμές. Ξέρω πως δεν είναι για όλους αλλά ελπίζω να αρέσει στην πλειοψηφία των φαν μας.

Είσαι ένας μουσικός που έχει περάσει από όλα τα στάδια αυτού που λέμε rock n roll lifestyle. Από τον προεφηβικό αγώνα του να ξεσηκώσεις τα αγαπημένα σου riffs στα αβέβαια πρώτα βήματα στη δισκογραφία και από τη μεγάλη απόφαση να βγεις στο εξωτερικό ρισκάροντας προκειμένου να κυνηγήσεις το όνειρο σου, στην αδιαμφισβήτητη διεθνή επιτυχία, τις αρένες και τους προσωπικούς δίσκους. Με το χέρι στην καρδιά, για ποιον είναι πιο δύσκολα τα πράγματα; Για το νέο μουσικό που παλεύει να αποκτήσει ταυτότητα και following, ή για το φτασμένο rock star που αγωνίζεται να διατηρήσει μια καριέρα σε μια εποχή δύσκολη για τη βιομηχανία;

Κάποιος είπε ότι «το να φτάσεις στην κορυφή είναι εύκολο, το δύσκολο είναι να κρατηθείς εκεί». Δεν νομίζω πως είναι εύκολο να φτάσεις στην κορυφή βέβαια, αλλά για έναν νέο, «πεινασμένο» καλλιτέχνη που δεν έχει να χάσει τίποτα, είναι αλλιώς. Έχει πολλά να αποδείξει αλλά όλο τον χρόνο μπροστά του να προσπαθήσει, να δοκιμάσει, να πειραματιστεί, να ξαναρχίσει και από την αρχή αν χρειαστεί. Ο «φτασμένος» πρέπει να κρατηθεί εκεί που είναι και πρέπει κάθε βήμα να γίνεται προσεκτικά και να κάνει στρατηγικές κινήσεις. Άλλες φορές εκ του ασφαλούς όμως κατά την άποψη μου πρέπει να συνεχίσει να παίρνει και ρίσκα, αλλιώς δεν υπάρχει εξέλιξη.  Τελικά όλοι αγωνίζονται για κάτι αλλά ο «φτασμένος» σίγουρα έχει πιο πολύ στρες και δεν είναι τόσο ξέγνοιαστος και αγνός όσο ο «νέος».

Είμαι σίγουρος ότι έχεις κατά καιρούς απαντήσει σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις σχετικά με τη θητεία σου στη μπάντα του Ozzy Osbourne. Το μόνο που θέλω εγώ, είναι εκείνη η  μια ιστορία, αν υπήρχε ένα περιστατικό που δε θα ξεχάσεις ποτέ.

Είναι πολλές οι καλές αναμνήσεις με τον Ozzy, η πρώτη μου παγκόσμια περιοδεία μαζί του ήταν ονειρική. Και πολλές αστείες στιγμές βέβαια, σίγουρα δεν θα ξεχάσω την απερισκεψία μου όταν του ζήτησα υπνωτικά χάπια για να με βοηθήσουν με την υπερένταση και αϋπνίες που είχα. Το χάπι ήταν τόσο δυνατό που παραλίγο να μην ξυπνήσω! Αυτός με είδε την άλλη μέρα μαστουρωμένο και γελούσε, ενώ εγώ μετά βίας είχα τις αισθήσεις μου λίγο πριν βγούμε στην σκηνή!

Υπάρχει κάποιο παράθυρο σχεδιασμού σχετικά  με τους Firewind; Σε τι κατάσταση βρίσκονται αυτή τη στιγμή;

Μόλις ολοκληρώσαμε μια 12μηνη περιοδεία για το «Immortals», όπου το τελευταίο σκέλος της ήταν στην Λατινική Αμερική. Θα κάνουμε ένα διάλειμμα τώρα, με κάποιες σποραδικές εμφανίσεις σε φεστιβάλ το καλοκαίρι ενώ εγώ θα συνεχίζω να συλλέγω ιδέες για το επόμενο πιθανό άλμπουμ.

Ποια είναι τα σχέδια γύρω από την κυκλοφορία του “Fearless”; Ποιες είναι οι προσδοκίες σου από αυτό το album;

Τα σχέδια είναι όπως πάντα να βγω σε περιοδεία κ να το προωθήσω. Θα ακολουθήσουν πολλές συναυλίες σε όλο τον κόσμο, σίγουρα μέχρι τα μέσα του 2019. Όσο για τις προσδοκίες – απλά ελπίζω να αρέσει στον κόσμο!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s