Ακούσαμε πρώτοι τους νέους Breath After Coma, ήδη ανυπομονούμε για τη συνέχεια…

Πολλές φορές η αφήγηση μιας ιστορίας δεν ξεκινά από την αρχή, συνεχίζει στη μέση και καταλήγει στο τέλος. Υπάρχουν ιστορίες των οποίων ο πρότερος βίος δε μπορεί να αγνοηθεί. Rewind στο 2017. Μια όμορφη νύχτα του Μάη, οι φερέλπιδες Αθηναίοι alt rockers Breath After Coma ετοιμάζονται να παρουσιάσουν το ντεμπούτο τους “Leaders” σε ένα μικρό…

Σουηδικό classic rock και death metal συνειδητοποίηση

Ένας φίλος, του οποίου την εγκεφαλική λειτουργική σπιρτάδα (το wit που λέμε και στο χωριό μου) σέβομαι ιδιαίτερα, είπε σε ένα online thread σήμερα ότι η μουσική χωρίς τους κριτικούς θα ήταν 70% καλύτερη. Εκείνη την ώρα άκουγα το καινούριο At The Gates album και ακριβώς τη στιγμή που λειτουργούσα σαν κριτικός, ζυγίζοντας τα συστατικά…

Gus G: Ένας guitar hero που χαράσσει τον προσωπικό του δρόμο

Αν επιτρέπαμε στον εαυτό μας τη μικροπρέπεια του να αντιμετωπίζουμε τη μουσική σαν αγώνα δρόμου με νικητές και ηττημένους, ο Gus G θα ήταν το άνετο φαβορί για τη θέση του πλέον επιτυχημένου Έλληνα μουσικού στο hard rock πεδίο. Ο 38χρονος κιθαρίστας από τη Θεσσαλονίκη συμμετέχει σε albums από το 1999 και μέχρι αυτή τη…

Το πρώτο μεγάλο checkpoint του 2018

Ένα παλιό ρητό των μουσικογραφιάδων λέει ότι για τα albums ή τους καλλιτέχνες που αγαπάς ιδιαίτερα, φτιάχνεις πάντα τα χειρότερα κείμενα. Ταυτόχρονα, οι Audrey Horne είναι εδώ και κάμποσα χρόνια ένας από τους ισχυρότερους μαγνήτες απόλαυσης για τον υποφαινόμενο και με το ολόφρεσκο “Blackout” album να μας έχει χτυπήσει μόλις την πόρτα, είναι αδύνατον να…

Eminem circa 2018 – Συνταξιοδότηση με περηφάνια

Αν υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο κανείς δε μπορεί να κατηγορήσει τον Eminem, αυτό θα ήταν ότι κρατάει κλειστά τα χαρτιά του. Έχουν περάσει 4 χρόνια από την κυκλοφορία του “The Marshall Mathers LP 2” και ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα συζητούσαμε για έναν φυσιολογικό κύκλο δημιουργίας “άλμπουμ-περιοδεία-σύνθεση-άλμπουμ”, τώρα τα πράγματα είναι κάπως…

Το λιθαράκι των Converge εις το αξιοσέβαστον του ακραίου metal

Ο ασυμβίβαστος metalhead μέσα μου, πιστεύει ότι αυτό το κείμενο δε χρειάζεται να γίνει. Είναι ένας εσωστρεφής και περήφανος ιδεολόγος (τουλάχιστον ό,τι έχει απομείνει από αυτόν) που νιώθει ότι το αγαπημένο μας ακραίο metal βρίσκει όλα όσα έχει ανάγκη εντός του κλειστού μας κύκλου και καθόλου δεν έχει ανάγκη το σεβασμό και την όποια αναγνώριση…

A Mud Honest Review: “The Sentence And The Sin” των Trivium

Η συγκυρία δεν είναι εύκολη για μένα. Με τους Trivium έχουμε μακρά ιστορία, η οποία ποτέ δεν είχε μετριοπαθή χαρακτήρα. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το “Ascendancy” βρήκαν σε μένα έναν παθιασμένο υπερασπιστή, ο οποίος (ομολογώ) έβρισκε 50% ικανοποίηση στο να στηρίζει μια νεανική μπάντα που έπαιζε ακριβώς αυτό που ήθελε να ακούσει εκείνη…